γαπητοί φίλοι,

Σς καλωσορίζω στό προσωπικό μου blog καί σς εχομαι καλή περιήγηση. Σ’ ατό θά βρετε κείμενα θεολογικο καί πνευματικο περιεχομένου, πως κείμενα ναφερόμενα στήν πίστη καί Παράδοση τς κκλησίας, ντιαιρετικά κείμενα, κείμενα πνευματικς οκοδομς, κείμενα ναφερόμενα σέ προβληματισμούς καί ναζητήσεις τς ποχς μας καί, γενικά, διάφορα στοιχεα πό τήν πίστη καί ζωή τς ρθόδοξης κκλησίας.

Εχομαι τά κείμενα ατά καί κάθε νάρτηση σ’ ατό τό στολόγιο νά φανον χρήσιμα σέ σους νδιαφέρονται, νά προβληματίσουν θετικά, νά φυπνίσουν καί νά οκοδομήσουν πνευματικά.

ελογία καί Χάρις το Κυρίου νά εναι πάντοτε μαζί σας.

Μετά τιμς καί γάπης.

π. Σωτήριος θανασούλιας

φημέριος Μητροπολιτικο ερο Ναο γίου Βασιλείου Τριπόλεως.

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

Πέτρου Μογίλα, Ομολογία Πίστεως (1638/1641 μ.Χ.), Μέρος Β΄


ΠΕΤΡΟΥ ΜΟΓΙΛΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ

«ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
ΤΗΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ»
1638/1642 μ.Χ.

ΜΕΡΟΣ Β΄
Δεῖτε τό Α΄ Μέρος στήν ἱστοσελίδα:

Ἐρώτησις νθ΄. Τί διδάσκει δεύτερον τὸ ἄρθρον τοῦτο;
Ἀπόκρισις. Πῶς εἰς τὴν τελευταίαν κρίσιν οἱ ἄνθρωποι θέλουσιν ἀποδώσειν λόγον διὰ τοὺς λογισμούς, διὰ τὰ λόγια καὶ διὰ τὰ ἔργα, κατὰ τὴν Γραφὴν τὴν λέγουσαν· «λέγω δὲ ὑμῖν, ὅτι πᾶν ῥῆμα ἀργόν, ὃ ἐὰν λαλήσωσιν οἱ ἄνθρωποι, ἀποδώσουσι περὶ αὐτοῦ λόγον ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως»[1]. Καὶ ὁ Ἀπόστολος λέγει· «ὥστε μὴ πρὸ καιροῦ τι κρίνετε, ἕως ἂν ἔλθῃ ὁ Κύριος, ὃς καὶ φωτίσει τὰ κρυπτὰ τοῦ σκότους καὶ φανερώσει τὰς βουλὰς τῶν καρδιῶν· καὶ τότε ὁ ἔπαινος γενήσεται ἑκάστῳ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ»[2].
Ἐρώτησις ξ΄. Τί διδάσκει τρίτον τοῦτο τὸ ἄρθρον;
Ἀπόκρισις. Πῶς εἰς τὴν ἡμέραν ἐκείνην καθ’ ἕνας κατὰ τὰ ἔργα του θέλει λάβει τελείαν καὶ αἰωνίαν πληρωμήν· διατὶ κάποιοι θέλουσιν ἀκούσειν τὴν ἀπόφασιν ταύτην· «δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου»[3]· καὶ ἄλλοι ἀκούσουσι τὴν ἀπόφασιν ταύτην· «πορεύεσθε ἀπ’ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον, τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ»[4], «ὅπου ὁ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτᾷ καὶ τὸ πῦρ οὐ σβέννυται»[5].

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Το πρόσωπο του Αντιχρίστου στην Ορθόδοξη Παράδοση


Διάγραμμα – Περίληψη
Θέματος Θ' το Θεολογικο Προγράμματος «ρθοδοξία καί Ζωή»
τς ερς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας,
περιόδου ΙΑ', τους 2016-2017.

Οἱ βιβλικές μαρτυρίες: Ἡ ἐμφάνιση τοῦ Ἀντιχρίστου, ὡς τό κατ’ ἐξοχήν «σημεῖον» τῆς Β' Παρουσίας τοῦ Χριστοῦ. Ἡ «Ἀντιχριστολογία», ὡς παράρτημα ἤ παρένθεση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐσχατολογίας καί Χριστολογίας. Περί Ἀντιχρίστου μαρτυρεῖ σαφῶς ἡ Ἁγία Γραφή. Τό «βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως» τοῦ προφήτου Δανιήλ (9,27, 12,11) καί ἡ σχετική μαρτυρία τοῦ Ἰησοῦ (Ματθ. 24,15, Μάρκ. 13,14). Οἱ ἀναφορές τῶν ἀποστόλων Παύλου (Β' Θεσ. 2, 3-12) καί Ἰωάννου (Α' Ἰω. 1,17, 2,18, 2,22, 4,3). Οἱ συμβολικές περιγραφές τῆς Ἀποκαλύψεως: τό «ἐκ τῆς θαλάσσης θηρίον» (Ἀποκ. 13, 1-18), ἡ «Βαβυλών» (Ἀποκ. 17, 1-18) κ.ἄ. Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας (Ἰππόλυτος Ρώμης, Κύριλλος Ἱεροσολύμων, Ἰωάννης Δαμασκηνός, Ἀνδρέας Καισαρείας, Ἀρέθας Καισαρείας κ.ἄ.) διευκρινίζουν καί ἑρμηνεύουν τίς σχετικές βιβλικές μαρτυρίες.

Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

Πέτρου Μογίλα, Ομολογία Πίστεως (1638/1641 μ.Χ.), Μέρος Α΄


ΠΕΤΡΟΥ ΜΟΓΙΛΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ

«ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
ΤΗΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ»
1638/1642 μ.Χ.

ΜΕΡΟΣ Α΄

Ἐρώτησις α΄. Ὁ ἄνθρωπος ὁ χριστιανός, ὁ ὀρθόδοξος καὶ καθολικός, τὶ χρεωστεῖ νὰ φυλάττῃ διὰ νὰ κληρονομήσῃ τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον;
Ἀπόκρισις. Πίστιν ὀρθὴν καὶ ἔργα καλά· διατὶ ὅποιος τὰ δύο τοῦτα κρατεῖ, εἶναι καλὸς χριστιανός, καὶ ἔχει βεβαίαν ἐλπίδα τῆς αἰωνίου σωτηρίας, μαρτυρούσης τῆς ἁγίας Γραφῆς, «ὁρᾶτε ὅτι ἐξ ἔργων δικαιοῦται ἄνθρωπος, καὶ οὐκ ἐκ πί­στεως μόνον»[1]· καὶ ὀλίγῳ κατώτερον, «ὥσπερ γὰρ τὸ σῶμα χωρὶς πνεύματος νε­κρόν ἐστιν, οὕτω καὶ ἡ πίστις χωρὶς τῶν ἔργων νεκρά ἐστι»[2]. Καὶ ἀλλαχοῦ ὁ Παῦ­λος ὁ θεῖος λέγει τὸ αὐτό· «ἔχων πίστιν καὶ ἀγαθὴν συνείδησιν, ἥν τινες ἀπωσάμενοι, περὶ τὴν πίστιν ἐναυάγησαν»[3]· καὶ ἀλλαχοῦ, «ἔχοντας τὸ μυστήριον τῆς πίστεως ἐν καθαρᾷ συνειδήσει»[4].

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

Η «Ημέρα Κυρίου» και τα «σημεία των καιρών»


Διάγραμμα – Περίληψη
Θέματος Η' το Θεολογικο Προγράμματος «ρθοδοξία καί Ζωή»
τς ερς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας,
περιόδου ΙΑ', τους 2016-2017.

Ὁ χρόνος τῆς Παρουσίας: Ὁ ἄγνωστος χρόνος τῆς Δευτέρας Παρουσίας καί οἱ περί αὐτοῦ βιβλικές μαρτυρίες. Ὁ Κύριος ἐμφανίζεται νά ἀγνοεῖ τόν χρόνο, οἰκοιοποιούμενος τήν ἀνθρώπινη ἄγνοια: «Περί τῆς ἡμέρας ἐκείνης καί ὥρας οὐδείς οἶδεν, οὐδέ οἱ ἄγγελοι τῶν οὐρανῶν, οὐδέ ὁ Υἱός, εἰ μή ὁ Πατήρ μόνος» (Ματθ. 24,36). «Ἥξει ὁ Κύριος ... ἐν ἡμέρᾳ ᾗ οὐ προσδοκᾷ καί ἐν ὥρᾳ ᾗ οὐ γινώσκει» ὁ ἄνθρωπος (Ματθ. 24, 50). «Ἡ ἡμέρα Κυρίου ὡς κλέπτης ἐν νυκτί οὕτως ἔρχεται» (Α' Θεσ. 5, 2). «Προσέχετε δέ ἑαυτοῖς μήποτε βαρηθῶσιν ὑμῶν αἱ καρδίαι ἐν κραιπάλῃ καί μέθῃ καί μερίμναις βιωτικαῖς, καί ἐπιστῇ ἐφ’ ὑμᾶς αἰφνίδιος ἡ ἡμέρα ἐκείνη» (Λουκ. 21,34). «Γρηγορεῖτε οὖν, ὅτι οὐκ οἴδατε ποίᾳ ἡμέρᾳ ὁ Κύριος ὑμῶν ἔρχεται» (Ματθ. 24, 42). «Ἀγρυπνεῖτε καί προσεύχεσθε· οὐκ οἴδατε γάρ πότε ὁ καιρός ἐστιν ... γρηγορεῖτε οὖν· οὐκ οἴδατε γάρ πότε ὁ κύριος τῆς οἰκίας ἔρχεται, ὀψέ ἤ μεσονυκτίου ἤ ἀλεκτοροφωνίας ἤ πρωΐ· μὴ ἐλθών ἐξαίφνης εὕρῃ ὑμᾶς καθεύδοντας. Ἅ δέ ὑμῖν λέγω, πᾶσι λέγω· γρηγορεῖτε» (Μαρκ. 13, 33-37). Ἡ ἀνάγκη συνεχοῦς ἑτοιμότητος καί ἡ παραβολή τῶν δέκα παρθένων (Ματθ. 25, 1-12): ὁ πίστος ὀφείλει νά ζεῖ σάν νά εἶναι ὁ Κύριος ἤδη ἐδῶ.

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Η διδασκαλία για την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος


ΤΕΥΧΟΣ 97      ΤΡΙΠΟΛΙΣ       ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016

Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
ΜΕΤΑΞΥ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΔΥΣΕΩΣ

Ἡ «ἐκπόρευσις» στήν ἀρχαία Ἐκκλησία

Σέ προηγούμενο τεῦχος τοῦ ἐντύπου μας (ἀρ. 95) εἴχαμε ἀναφερθεῖ στή διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας γιά τό Ἅγιο Πνεῦμα καί στή διαστροφή της ἀπό παλαιότερες καί σύγχρονες αἱρέσεις. Ὅπως εἴδαμε ἐκεῖ, ἡ διδασκαλία αὐτή διατυπώθηκε ἐπίσημα στή Β΄ Οἰκουμενική Σύνοδο τό 381 μ.Χ. στήν Κωνσταντινούπολη, μέ ἀφορμή τήν αἵρεση τῶν Πνευματομάχων, ἡ ὁποία θεωροῦσε τό Ἅγιο Πνεῦμα εἴτε κτίσμα (δημιούργημα), εἴτε ἀπρόσωπη δύναμη ἤ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ. Μεγάλοι Πατέρες τῆς ἐποχῆς, ὅπως ὁ Μέγας Βασίλειος (330-378) καί ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος (328-390), κατέρριψαν ὅλα τά ἐπιχειρήματα τῶν τότε αἱρετικῶν καί ἐξέθεσαν μέ θεῖο φωτισμό τήν ἀντίστοιχη ἀλήθεια. Πολύ σωστά, ἡ Ἐκκλησία θεωρεῖ ὅτι ἡ ἀποδοχή τῆς ὀρθῆς πίστης γιά τό Ἅγιο Πνεῦμα ἀποτελεῖ ἀπαραίτητη προϋπόθεση τῆς σωτηρίας μας, γιατί ἡ πίστη αὐτή δέν ἀναφέρεται σέ κάποιο δευτερεῦον θέμα, ἀλλά στόν Τριαδικό Θεό, στόν Θεό, στόν Ὁποῖο πιστεύουμε. Ἡ ἀλήθεια γιά τήν Ἁγία Τριάδα, εἶναι ἡ πρώτη καί βασικότερη ἀλήθεια τῆς πίστης μας καί ὅποιος τήν ἀλλοιώνει ἐκπίπτει τῆς σωτηρίας. Ἔτσι, γιά τήν ἀσφάλεια τῶν πιστῶν, ἡ Β΄ Οἰκουμενική Σύνοδος ἔθεσε στό Σύμβολο τῆς Πίστεως τή γνωστή διατύπωση: «(Πιστεύω) καί εἰς τό Πνεῦμα τό ἅγιον, τό κύριον, τό ζωοποιόν, τό ἐκ τοῦ Πατρός ἐκπορευόμενον, τό σύν Πατρί καί Υἱῷ συμπροσκυνούμενον καί συνδοξαζόμενον, τό λαλῆσαν διά τῶν προφητῶν».

Πρόγραμμα Εξομολογήσεων Μ. Τεσσαρακοστής


Πρόγραμμα Ακολουθιών Μ. Τεσσαρακοστής Πελάγους


Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017

Προς την «Επιφάνειαν της Δόξης» του Θεού


Διάγραμμα – Περίληψη
Θέματος Ζ' το Θεολογικο Προγράμματος «ρθοδοξία καί Ζωή»
τς ερς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας,
περιόδου ΙΑ', τους 2016-2017.

Ὁ Χριστός ὡς ἐπίκεντρο τῶν ἐσχάτων: Ἡ πορεία τοῦ (παρόντος) κόσμου καί τῆς ἱστορίας, ὡς εὐθύγραμμη κίνηση, πού ὁδηγεῖ στά ἔσχατα. Ἡ Ἐκκλησία, ὡς πορεία μεταξύ δύο «Ἐπιφανειῶν» (ἐμφανίσεων τοῦ Χριστοῦ): Ἀπό τήν «Ἐπιφάνεια τῆς Χάριτος» (Ἐνσάρκωσις) στήν «Ἐπιφάνεια τῆς Δόξης» (Δευτέρα Παρουσία). Τότε (στά ἔσχατα) θά ἀποκαλυφθεῖ πλήρως, ὅτι Κύριος τοῦ κόσμου καί τῆς ἱστορίας εἶναι ὁ Χριστός: Αὐτός εἶναι ἡ Ἀρχή (Δημιουργία), τό Μέσον (Ἐνσάρκωσις) καί τό Τέλος (Κρίσις) τοῦ κόσμου, Αὐτός εἶναι «τό Α καί τό Ω, ὁ Πρῶτος καί ὁ Ἔσχατος, Ἀρχή καί Τέλος» (Ἀποκ. 22,13), ἤ «τά πάντα καί ἐν πᾶσιν Χριστός» (Κολ. 3,11). Κατά συνέπειαν, κέντρο τῶν ἐσχάτων εἶναι ὁ Χριστός καί ἡ Παρουσία Του καί ὄχι ὅσα θά προηγηθοῦν: «ἀποστασία», ἐσχατολογικά δεινά (φυσικές καταστροφές, «συνοχή ἐθνῶν», «σημεῖα» καί «τέρατα»), ἐμφάνιση τοῦ Ἀντιχρίστου κ.λπ. Ὅταν ἡ Δόξα τοῦ Χριστοῦ ἀποκαλυφθεῖ «ἐπί πᾶσαν σάρκα» καί ὅταν οἱ πάντες «ὀψόμεθα αὐτόν (τόν Χριστόν) καθώς ἐστι» (Α' Ἰω. 3,2), τότε «πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καί ἐπιγείων καί καταχθονίων, καί πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός εἰς δόξαν Θεοῦ πατρός» (Φιλ. 2, 10-11). Ὡστόσο, ἡ Δευτέρα Παρουσία καί ἡ Ἐσχάτη Κρίσις εἶναι μόνο ἡ ἀρχή τῶν ἐσχάτων. Ἔσχατα, κατ’ ἀκρίβειαν, εἶναι ἡ νέα κατάσταση τοῦ κόσμου καί τῆς ἱστορίας, πού ἀρχίζει μετά τή Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ (δηλ. ὁ «μέλλων αἰών»), τῆς ὁποίας κέντρο εἶναι, ἐπίσης, ὁ Χριστός: «Πατήρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος» (Ἡσ. 8,6). Δυστυχῶς, ἡ Ἐσχατολογία τῆς Ἐκκλησίας, ἄν καί ἔντονα Χριστοκεντρική (Χριστολογία), σέ πολλές περιπτώσεις μετατρέπεται σέ καταστροφολογία ἤ Ἀντιχριστολογία.

Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2017

«Βασιλεία του Θεού» και Εσχατολογία


Διάγραμμα – Περίληψη
Θέματος ΣΤ' το Θεολογικο Προγράμματος «ρθοδοξία καί Ζωή»
τς ερς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας,
περιόδου ΙΑ', τους 2016-2017.

Ὁ χαρακτῆρας τῆς Βασιλείας: Κατ’ ἀκρίβειαν, ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἐσχατολογικό γεγονός, εἶναι τό κατ’ ἐξοχήν χαρακτηριστικό τοῦ «μέλλοντος αἰῶνος». Τότε, ὁ Ἰησοῦς θά ἐπανέλθη ἐν Δόξῃ («καί πάλιν ἐρχόμενον μετά Δόξης»), ἡ δέ Δόξα ἤ Βασιλεία Του θά ἀποκαλυφθεῖ «ἐπί πᾶσαν σάρκα», δηλ. σέ ὅλους, Δικαίους καί ἁμαρτωλούς. Ὡστόσο, οἱ ἄξιοι (οἱ Ἅγιοι, οἱ θεούμενοι, οἱ θεόπτες), βλέπουν ἤδη ἀπό τήν παροῦσα ζωή ὅ,τι θά ἀποκαλυφθεῖ σέ ὅλους στή μέλλουσα, δηλ. βλέπουν ἤδη τή Δόξα τοῦ Θεοῦ καί μετέχουν τῆς Βασιλείας Του. Τό γεγονός αὐτό ἀποτελεῖ εἰσβολή τῶν ἐσχάτων στά παρόντα, ἤ πρόγευση τῶν ἐσχάτων ἀπό τήν παροῦσα ζωή, ἤ «ἀρραβῶνα τοῦ μέλλοντος αἰῶνος». «Ἀρραβών» σημαίνει, ὅτι ἡ θεοπτία τῶν Ἁγίων τώρα εἶναι προσωρινή κατάσταση (πρόγευση), ἐνῶ τότε θά εἶναι μόνιμη κατάσταση (γεῦση). Στήν παροῦσα ζωή ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶναι κατάσταση «οὕπω», ἀλλά καί «ἤδη».

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

«Βασίλειος ο Μέγας», τεύχ. 72, Οκτ. - Δεκ. 2016


ΤΕΥΧΟΣ 72       ΤΡΙΠΟΛΙΣ        ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
ΧΑΡΙΤΙ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Πρός
Τόν Ἱερόν Κλῆρον, τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες καί τόν εὐσεβῆ Λαόν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας.

Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Χριστός  γεννᾶται· δοξάσατε.
Χριστός ἐξ οὐρανῶν· ἀπαντήσατε.
Χριστός ἐπί γῆς· ὑψώθητε.
Ἡ ἐνανθρώπησι τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ εἶναι τό μεγαλύτερο καί μοναδικό γεγονός τῆς ἀνθρώπινης Ἱστορίας, γιατί χάρις σ’ αὐτό βρῆκε ὁ ἄνθρωπος καί ὁλόκληρη ἡ δημιουργία τήν πραγματική λύτρωσι καί γι’ αὐτό ὅλοι μας τήν ἁγία ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων μ’ ἕνα στόμα καί μέ  μιά καρδιά ὑμνοῦμε καί δοξολογοῦμε τόν Θεάνθρωπον Λυτρωτήν καί Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν.