Ἀγαπητοί φίλοι,

Σᾶς καλωσορίζω στό προσωπικό μου ἱστολόγιο καί σᾶς εὔχομαι καλή περιήγηση. Σ’ αὐτό θά βρεῖτε κείμενα θεολογικοῦ καί πνευματικοῦ περιεχομένου, ὅπως κείμενα ἀναφερόμενα στήν πίστη καί Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, ἀντιαιρετικά κείμενα, κείμενα πνευματικῆς οἰκοδομῆς, κείμενα ἀναφερόμενα σέ προβληματισμούς καί ἀναζητήσεις τῆς ἐποχῆς μας καί, γενικά, διάφορα στοιχεῖα ἀπό τήν πίστη καί ζωή τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.

Εὔχομαι τά κείμενα αὐτά καί κάθε ἀνάρτηση σ’ αὐτό τό ἱστολόγιο νά φανοῦν χρήσιμα σέ ὅσους ἐνδιαφέρονται, νά προβληματίσουν θετικά, νά ἀφυπνίσουν καί νά οἰκοδομήσουν πνευματικά.

Ἡ εὐλογία καί ἡ Χάρις τοῦ Κυρίου νά εἶναι πάντοτε μαζί σας.

Μετά τιμῆς καί ἀγάπης.

π. Σωτήριος Ἀθανασούλιας

Ἐφημέριος Μητροπολιτικοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως.

Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2016

Οι δαίμονες και ο τελωνισμός των ψυχών


Διάγραμμα – Περίληψη
Θέματος Γ' τοῦ Θεολογικοῦ Προγράμματος «Ὀρθοδοξία καί Ζωή»
τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας,
περιόδου ΙΑ', ἔτους 2016-2017.

Ἡ Ὀρθόδοξη διδασκαλία περί δαιμόνων: Ἡ δαιμονολογία ὡς ἀναπόσπαστο μέρος τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως. Ἡ ἐμπειρική προσέγγιση τοῦ θέματος: Ἡ Ὀρθοδοξία, ὡς διαρκής ἐμπειρία τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν ἐνεργειῶν τοῦ διαβόλου στόν καθημερινό βίο καί στόν ἀνθρώπινο πολιτισμό. Ὁ χριστιανικός βίος ὡς «πόλεμος» κατά τοῦ σατανᾶ. Ἡ ὑποτίμηση τῆς δαιμονολογίας σέ ἑτερόδοξα περιβάλλοντα. Οἱ δαίμονες ὡς ὄντα (πραγματικές ὑπάρξεις). Ἡ πλάνη ὅτι ὁ διάβολος δέν ὑπάρχει καί ἡ πλάνη ὅτι ὁ διάβολος εἶναι εἰκόνα ἤ προσωποποιήση τοῦ κακοῦ. Ἡ ἀδυναμία τῆς ἐπιστήμης νά διαπιστώσει τήν ὕπαρξη τῶν δαιμόνων (οἱ δαίμονες, ὡς ὄντα ἐκτός τοῦ ἐπιστητοῦ) καί ἡ δυνατότητα γνώσης μόνο τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν ἐνεργειῶν τους. 

Από την παρούσα στη μετά θάνατον κατάσταση


Διάγραμμα – Περίληψη
Θέματος Β' τοῦ Θεολογικοῦ Προγράμματος «Ὀρθοδοξία καί Ζωή»
τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας,
περιόδου ΙΑ', ἔτους 2016-2017.

Εἰσαγωγικά: «Καί πάλιν ἐρχόμενον μετά δόξης»: τό θέμα τῆς παρούσης ἑνότητος. Ἡ Ἐσχατολογία, ὡς θέαση τοῦ μέλλοντος ἤ τῶν μελλόντων. Ἡ Ἐσχατολογία, ὡς ὑπέρβαση τῆς αὐτοθέασης (ἐγωκεντρικότητας) τοῦ ἀνθρώπου καί ἡ ἐγωκεντρικότητα, ὡς ἐγκλωβισμός στό ἐντεῦθεν καί ὡς πηγή ἀπιστίας γενικά καί ἀπιστίας στή μετά θάνατον ζωή εἰδικότερα. Ὁ θεραπευτικός (σωτηριολογικός) χαρακτῆρας τῆς ἐνασχόλησης μέ τήν Ἐσχατολογία: «γρηγορεῖτε», «ἔσεσθε ἕτοιμοι». Ἡ συμβατική διάκριση σέ «προσωπική» καί «γενική» Ἐσχατολογία.