Εισαγωγή στη νέα θεματική ενότητα

Διάγραμμα – Περίληψη

Θέματος Α' τοῦ Θεολογικοῦ Προγράμματος «Ὀρθοδοξία καί Ζωή»

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας,

περιόδου ΙΔ', ἔτους 2019-2020.

Εἰσαγωγικά: Τό δέκατο τέταρτο ἔτος λειτουργίας τοῦ Θεολογικοῦ Προγράμματος «Ὀρθοδοξία καί Ζωή». Οὐσιαστικό περιεχόμενο τοῦ Προγράμματος: ἡ ἐν Χριστῷ σωτηρία. Εἰδικότερα: ἡ ὁδός πρός τήν ἐν Χριστῷ σωτηρία. Οἱ δύο ὄψεις αὐτῆς τῆς ὁδοῦ, ἐξ ἴσου ἀπαραίτητες: ἡ θετική καί ἡ ἀρνητική, ἡ ὁδός τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ καί ἡ ὁδός τῶν «μεθοδειῶν» τοῦ διαβόλου, ἡ ὁδός τῆς Ἀληθείας καί ἡ ὁδός τῆς πλάνης, ἡ ὁδός τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Θεοῦ καί ὁδός τῶν ἐνεργειῶν τοῦ σατανᾶ.

«Βασίλειος ο Μέγας», τεύχ. 83, Ιουλ. - Σεπτ. 2019

 

ΤΕΥΧΟΣ 83         ΤΡΙΠΟΛΙΣ         ΙΟΥΛΙΟΣ - ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ  2019

 Σύναξη Ἀποφοίτων Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς Κορίνθου στήν Τρίπολη

 Σημαντικό γεγονός γιά τή Μητρόπολή μας ἦταν ἡ Σύναξη τῶν Ἀποφοίτων τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς Κορίνθου, πού πραγματοποιήθηκε στήν Τρίπολη στίς 13/7/2019, μέ πρωτοβουλία τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου μας κ. Ἀλεξάνδρου.

Ἡ Σύναξη ἦταν μέρος τῶν ἐκδηλώσεων, πού διοργάνωσε ἡ Ἱ. Μητρόπολη πρός τιμήν τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί τοῦ Ἐπισκόπου Τεγέας Ὠφελίμου. Ἡ Δ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος συνεκλήθη στή Χαλκηδόνα τό 451 μ.Χ., γιά νά ἀντιμετωπίσει μεγάλες χριστολογικές αἱρέσεις, πού ἀπειλοῦσαν τήν Ἐκκλησία τήν ἐποχή ἐκείνη, καί εἰδικότερα τήν αἵρεση τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ. Στά Πρακτικά της ἀναφέρεται, μεταξύ τῶν 630 μετεχόντων Πατέρων, τό ὄνομα τοῦ Ἐπισκόπου Τεγέας Ὠφελίμου, γεγονός πού μαρτυρεῖ γιά τήν ἀκμή τοῦ Χριστιανισμοῦ στήν περιοχή μας κατά τά μέσα τοῦ 5ου μ.Χ. αἰῶνος.

Η Αγία Γραφή στήν Εκκλησία και στις αιρέσεις

ΤΕΥΧΟΣ 107             ΤΡΙΠΟΛΙΣ          ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΙΟΥΝΙΟΣ 2019

Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ

ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ

Ἑρμηνεία καί παρερμηνεία τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μέ ζητήματα σχετικά μέ τήν Ἁγία Γραφή ἔχουμε ἀσχοληθεῖ καί σέ προηγούμενο τεῦχος τοῦ ἐντύπου μας (Νο 52). Ὅπως εἴχαμε ἐπισημάνει ἐκεῖ, ὅλες οἱ χριστιανικές Ὁμολογίες, ὅλες σχεδόν οἱ αἱρέσεις τοῦ Χριστιανισμοῦ, ἀποδέχονται τό κύρος καί τήν αὐθεντία τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τῆς ἰδίας Ἁγίας Γραφῆς, τήν ὁποία κατέχει καί ἀποδέχεται ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Μάλιστα, οἱ χριστιανικές αἱρέσεις, ἀπό τήν πρωτοχριστιανική ἐποχή μέχρι τίς σύγχρονες παραχριστιανικές ὁμάδες («Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ» κ.ἄ.), διακρίνονται γιά τήν ὑπερβολική, δῆθεν, προσήλωσή τους στήν Ἁγία Γραφή. Γιατί, ὅμως, ἐνῶ συμβαίνει αὐτό, καθεμία ἀπό αὐτές καταλήγει σέ διαφορετικά συμπεράσματα, σέ ἐντελῶς διαφορετικές ἀντιλήψεις γιά τόν Θεό, τόν ἄνθρωπο καί τή σωτηρία του; Γιατί δέν ὁδηγοῦνται ὅλοι στήν ἴδια ἀλήθεια, στήν ἴδια πίστη; Πῶς δικαιολογεῖται ἡ ὕπαρξη τῶν αἱρέσεων καί τό φαινόμενο τῆς πολυδιάσπασης τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου;

«Βασίλειος ο Μέγας», τεύχ. 82, Ἀπρ. - Ἰούν. 2019

 

ΤΕΥΧΟΣ 82              ΤΡΙΠΟΛΙΣ             ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΙΟΥΝΙΟΣ  2019 

Α Λ Ε Ξ Α Ν Δ Ρ Ο Σ

ΧΑΡΙΤΙ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΥΝΟΥΡΙΑΣ

Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ  Π Α Σ Χ Α Λ Ι Ν Η

 Πρός

Τόν Ἱερόν Κλῆρον, τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες καί τόν εὐσεβῆ Λαόν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας.

 Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

 Ἡ Ἀνάστασις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι τό μοναδικό γεγονός τῆς ἱστορίας τοῦ κόσμου πού λαμβάνει χώραν σέ ὡρισμένον χρόνον καί συγκεκριμένον χῶρον μέ ἀνεπανάληπτα καί θαυμαστά ἀποτελέσματα καί διά τοῦτο ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας, πού εἶναι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀναστάσεως, δίδει σ' αὐτήν τήν προτεραιότητα καί τήν καθιστᾶ κορυφαῖο γεγονός τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ μας ἑορτολογίου.

Τήν ἑορτάζει καί τήν πανηγυρίζει γιατί τήν θεωρεῖ «ἑορτῶν ἑορτήν καί πανήγυριν πανηγύρεων...».

Καί πράττει πολύ σωστά, γιατί ἡ Ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦ μας ἀποτελεῖ ταυτόχρονα καί τό θεμέλιο τῆς πίστεώς μας, ὅπως μᾶς τονίζει ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν ὁ μέγας Παῦλος στήν πρώτη πρός Κορινθίους ἐπιστολή του, «εἰ δέ Χριστός οὐκ ἐγήγερται, κενόν ἄρα τό κήρυγμα ἡμῶν, κενή δέ καί ἡ πίστις ὑμῶν». Δηλαδή ἐάν ὁ Χριστός δέν εἶχε ἀναστηθῆ θά ἦσαν ὅλα μάταια καί ἄδεια.

Το «γνωστόν» και το «άγνωστον» του Θεού

Διάγραμμα – Περίληψη

Θέματος Γ' τοῦ Θεολογικοῦ Προγράμματος «Ὀρθοδοξία καί Ζωή»

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας,

περιόδου Α', ἔτους 2006-2007.

Εἰσαγωγή: Ἡ Ὀρθόδοξος προσέγγισις τοῦ Θεοῦ, ὡς ἀνταπόκρισις στήν κίνηση τοῦ Θεοῦ πρός ἡμᾶς. Ἡ θεοπτική ἐμπειρία, ὡς βάσις τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας καί πίστεως. Τό Σύμβολο τῆς Πίστεως, ὡς κωδικοποίησις τῆς θεοπτικῆς ἐμπειρίας τῶν Ἁγίων. Ἡ βαπτισματική χρῆσις τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως. Στοιχεῖα ἀναλύσεως ἐκ τοῦ πρώτου ἄρθρου.

«Πιστεύω»: Ὁ Θεός γνωρίζεται διά πίστεως. Δέν ἰσχύουν στόν Ὀρθόδοξο χῶρο οἱ λογικές ἀποδείξεις περί ὑπάρξεως τοῦ Θεοῦ. Ὑπάρχει σχετικοποίηση, ἀλλά ὄχι κατάργηση τοῦ ἀνθρώπινου λόγου. Ὅμως, ἡ ἔννοια τῆς πίστεως στήν Ὀρθόδοξη Παράδοση διαφέρει ἀπό τήν ἀντίστοιχη στίς ἄλλες θρησκεῖες. Πίστη στήν Ὀρθοδοξία δέν εἶναι ἡ γενική καί ἀόριστη ἀποδοχή τοῦ Θεοῦ, ἀλλά ἡ πίστη (ἐμπιστοσύνη) στήν γνησιότητα τῆς θεοπτικῆς ἐμπειρίας τῶν Ἁγίων. Ἡ πίστη ἐπαληθεύεται ἐμπειρικά: ἄν ἀκολουθήσουμε τήν ὁδό θεογνωσίας τῶν Ἁγίων, καταλήγουμε στήν ἴδια ἀκριβῶς ἐμπειρία. Πίστη καί γνώση: Ἡ πίστη ὁδηγεῖ στή γνώση τοῦ Θεοῦ ἤδη στήν παροῦσα ζωή. Ἡ εἰσαγωγική πίστη τῶν ἀρχαρίων καί ἡ βεβαία πίστη τῶν τελείων. «Δικαιοσύνη Θεοῦ ... ἀποκαλύπτεται ἐκ πίστεως εἰς πίστιν» (Ρωμ. 1,17). «Τό ἐκ μέρους καταργηθήσεται» (Α΄ Κορ. 13,10).

Το περί Θεού ερώτημα στην Ορθόδοξη Παράδοση

Διάγραμμα – Περίληψη

Θέματος Β' τοῦ Θεολογικοῦ Προγράμματος «Ὀρθοδοξία καί Ζωή»

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας,

περιόδου Α', ἔτους 2006-2007.

Εἰσαγωγή: Πρόγραμμα εἰσαγωγῆς στήν Ὀρθόδοξη πίστη. Ἕνα θεολογικό πρόγραμμα. Θεολογία = Θεός + λόγος. Τί εἶναι ὁ Θεός; Ὑπάρχει ὁ Θεός; Γνωρίζεται ὁ Θεός; Πῶς γνωρίζεται ὁ Θεός; Τί γνωρίζουμε ἀπό τόν Θεό; Πόσο μᾶς ἐνδιαφέρει ὁ Θεός; Τό Σύμβολο τῆς Πίστεως: «Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν». Τό πρῶτο ἐρώτημα: Ὑπάρχει ὁ Θεός; Τό «ὅτι ἐστιν» τοῦ Θεοῦ.

Ἡ τοποθέτηση τοῦ ἐρωτήματος: Ὁ ἄνθρωπος καί τά ζῶα. Ὁ ἄνθρωπος δέν εἶναι μόνο βιολογική ὕπαρξη. Διαφέρει ἀπό τά ζῶα, μεταξύ ἄλλων, στό ὅτι τόν «βασανίζουν» τά λεγόμενα «ὑπαρξιακά ἐρωτήματα»: Ποιός εἶμαι; Ἀπό πού προέρχομαι; Ποῦ πηγαίνω; Γιατί ζῶ; Ποιός εἶναι ὁ σκοπός τῆς ζωῆς μου; Τί ἔχει ἀξία στή ζωή; Μεταξύ αὐτῶν, τόν ἀπασχολεῖ ἔντονα ἡ πραγματικότης τοῦ θανάτου. Γιατί ὑπάρχει ὁ θάνατος; Εἶναι ὁ θάνατος τό ἔσχατο ὅριο τῆς ὑπάρξεώς μας; Τί μπορεῖ νά ἔχει ἀξία ἐνώπιον τῆς πραγματικότητος τοῦ θανάτου; Ἄλλα συναφή ἐρωτήματα: Εἶμαι μόνος μου σ’ αὐτό τόν κόσμο; Ὑπάρχει κάποιος ἄλλος πέρα ἀπό μένα ἤ πάνω ἀπό μένα; Ὑπάρχει κάποιος στόν ὁποῖο ὀφείλω τήν ὕπαρξή μου;

Εισαγωγή στο περιεχόμενο του Προγράμματος

Διάγραμμα – Περίληψη

Θέματος Α' τοῦ Θεολογικοῦ Προγράμματος «Ὀρθοδοξία καί Ζωή»

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας,

περιόδου Α', ἔτους 2006-2007.

Εἰσαγωγή: Τό νέο Πρόγραμμα τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας. Πρόγραμμα ἀπευθυνόμενο σέ νέους. Οἱ νέοι καί ἡ Ἐκκλησία.

Ἀφορμή - Διαπιστώσεις: α) Ἄγνοια βασικῶν στοιχείων τῆς πίστεως. Ἡ ἄγνοια ὁδηγεῖ στήν ἀδιαφορία. Ἡ ἀδιαφορία ὁδηγεῖ στόν χωρισμό ἀπό τόν Χριστό. Ὁ χωρισμός ἀπό τόν Χριστό ὁδηγεῖ στόν ἀποκλεισμό ἀπό τήν σωτηρία. β) Πολλοί, ἰδίως νέοι, ἔχουν ἀπορίες περί τήν πίστη. γ) Ἄλλοι ἀγνοοῦν τίς λύσεις τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως. Ἀποτέλεσμα: Ἡ προσφυγή σέ ἀλλότριες «πνευματικότητες», αἱρέσεις, παραθρησκεῖες, ἀνατολικές διδασκαλίες καί τεχνικές, ξένες φιλοσοφικές ἰδεολογίες ἀσυμβίβαστες μέ τήν Ὀρθόδοξη πίστη. δ) Ἄλλοι εἶναι φορεῖς μιᾶς διεστρεβλωμμένης ἀντίληψης περί τῆς χριστιανικῆς πίστεως. Ἀποτέλεσμα: Παρεξηγήσεις, ἀκατανόητα κένα, ἀκόμη καί ἄρνηση τῆς πίστεως. Οἱ ἀπό τήν δυτική διαστροφή τοῦ Χριστιανισμοῦ εἰδικότερες πλάνες: α) Ἡ δεισιδαιμονοποίηση τῆς πίστεως. β) Ἡ ἐκλογίκευση - ἰδεολογικοποίηση τῆς πίστεως.

Καρποί και αποτελέσματα της προσευχής

Διάγραμμα – Περίληψη

Θέματος ΙΔ' τοῦ Θεολογικοῦ Προγράμματος «Ὀρθοδοξία καί Ζωή»

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας,

περιόδου ΙΓ', ἔτους 2018-2019.

Ἡ προσευχή, ὡς «ὁδός σωτηρίας»: Ἡ προσευχή εἶναι μέθοδος, πού συνδέεται ἄρρηκτα μέ τόν προορισμό τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ σωτηρία καί ἡ θεώση. Ἄρα, ἡ προσευχή εἶναι «ὁδός» σωτηρίας καί θεώσεως. Ὁ σκοπός της ταυτίζεται μέ τόν σκοπό ὅλων τῶν πνευματικῶν ἔργων καί ὅλων τῶν εὐαγγελικῶν ἀρετῶν. Ὡστόσο, ἡ προσευχή εἶναι ἐπί πλέον ἀπό «ὁδός σωτηρίας»: εἶναι μορφή κοινωνίας, ἑνώσεως, «συνουσίας» μέ τόν Θεό. Ἐπειδή ἡ «ὁδός τῆς σωτηρίας» ἔχει διάφορα στάδια, ὑπάρχουν καί διάφορες βαθμῖδες προσευχῆς, ἀλλά καί διάφοροι καρποί ἤ ἀποτελέσματα προσευχῆς. Τά στάδια τῶν σωζομένων, κατά τήν Ὀρθόδοξη Παράδοση, εἶναι α) ἡ κάθαρση, β) ὁ φωτισμός καί γ) ἡ θέωση.

«Θετική σκέψη» και Ορθόδοξη πίστη

ΤΕΥΧΟΣ 106       ΤΡΙΠΟΛΙΣ         ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ - ΜΑΡΤΙΟΣ 2019

«ΘΕΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ» ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ

Εἰσαγωγικές παρατηρήσεις

Ὅπως γνωρίζουμε ἀπό τή σχετική διήγηση τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὁ διάβολος, προκειμένου νά ὁδηγήσει τούς πρώτους ἀνθρώπους στήν πτώση, τούς ὑποσχέθηκε ὅτι μποροῦν νά γίνουν θεοί. «Ἔσεσθε ὡς θεοί» (Γεν. 3,5), τούς εἶπε, «θά γίνετε κι ἐσεῖς θεοί»! Πῶς, ὅμως; Μόνοι σας, μέ τίς δικές σας δυνάμεις καί χωρίς τόν Θεό! Καί οἱ ἄνθρωποι τό πίστεψαν, μέ τά γνωστά σέ ὅλους ἀποτελέσματα. Δυστυχῶς ὅμως, ἡ πρωταρχική ἐκείνη τραγωδία δέν ὁδήγησε τήν ἀνθρωπότητα σέ ἀφύπνιση καί μετάνοια. Τό πάθημα δέν ἔγινε μάθημα. Ὁ ἴδιος πειρασμός ἐπανέρχεται μέ πολλές καί διάφορες μορφές, συνεχῶς, σέ κάθε τόπο, σέ κάθε πολιτισμό, σέ κάθε ἐποχή. Ἰδιαίτερα σέ σύγχρονες ἐκκοσμικευμένες κοινωνίες, πού ὁ Θεός ἔχει ἐκτοπισθεῖ ἤδη στό περιθώριο, ἐμφανίζονται πάμπολλα συστήματα αὐτοσωτηρίας, αὐτοθεώσεως καί αὐτοπραγματώσεως, πού ὑπόσχονται τή λύση ὅλων τῶν προβλημάτων, ἀκόμη καί τοῦ προβλήματος τοῦ θανάτου, καί ἐπαγγέλλονται τή μετεξέλιξη τοῦ ἀνθρώπου σέ θεό. Τό ἀποτέλεσμα, βέβαια, εἶναι πάντα τό ἴδιο: ἡ συντριβή, ὅ,τι, περίπου, ἐπῆλθε καί στούς Πρωτοπλάστους μετά τήν πτώση: διαπίστωσαν, ἀναφέρει τό ἱερό κείμενο, «ὅτι γυμνοί ἦσαν» (Γεν. 3,7) καί ὄχι ὅτι ἔγιναν θεοί! Ὡστόσο, συστήματα ὅπως τά παραπάνω ἀκμάζουν στήν ἐποχή μας καί παραπλανοῦν πολλούς, μέ ἀποτέλεσμα νά διαιωνίζεται ἡ ἀρχαία ἐκείνη πτώση καί νά ἐνισχύεται τό κράτος τοῦ θανάτου. Ἕνα ἀπό τά συστήματα αὐτά εἶναι ἡ λεγόμενη «θετική σκέψη».

«Βασίλειος ο Μέγας», τεύχ. 81, Ἰαν. - Μαρτ. 2019

 

ΤΕΥΧΟΣ 81           ΤΡΙΠΟΛΙΣ          ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ - ΜΑΡΤΙΟΣ  2019

Η ΕΚΛΟΓΗ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΤΕΓΕΑΣ κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ

 Ἡ τοπική μας Ἐκκλησία, ἡ Ἱ. Μητρόπολη Μαντινείας καί Κυνουρίας, μέ πρόταση τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου μας κ.κ. Ἀλεξάνδρου καί μέ ἀπόφαση τῆς Ἱ. Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀξιώθηκε νά ἀποκτήσει βοηθό Ἐπίσκοπο, τόν μέχρι πρότινος Πρωτοσύγκελλό μας π. Θεόκλητο Ντούλια, μέ τόν τίτλο τῆς παλαι ποτέ διαλαμψάσης Ἐπισκοπῆς Τεγέας. Ἡ ἐκλογή τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Τεγέας κ. Θεοκλήτου ἔγινε τήν Πέμπτη 21/3/2019 μέ ψήφους κανονικές τῆς Ἱ. Συνόδου. Ἀκολούθησε ἀμέσως τό Μικρό Μήνυμα ἐνώπιον τῆς Συνόδου καί στή συνέχεια τό Μέγα Μήνυμα στό Καθολικό τῆς Ἱ. Μονῆς Ἀσωμάτων Πετράκη.

Ἡ Χειροτονία τοῦ νέου Ἐπισκόπου ἔγινε τήν Κυριακή 24/3/2019 στόν Μητροπολιτικό Ναό Ἁγ. Βασιλείου Τριπόλεως, ἀπό τόν Σεβ. Μητροπολίτη μας κ.κ. Ἀλέξανδρο, τούς Σεβ. Μητροπολίτες Ἀρκαλοχωρίου, Καστελλίου καί Βιάννου Ἀνδρέα, Πατρῶν Χρυσόστομο, Φωκίδος Θεόκτιστο, Ἄρτης Καλλίνικο, Ἱερισσοῦ, Ἀρδαμερίου καί Ἁγίου Ὄρους Θεόκλητο, Μάνης Χρυσόστομο καί τούς Θεοφ. Ἐπισκόπους Κερνίτσης Χρύσανθο καί Θεσπιῶν Συμεών. Συμπροσευχόμενος παρέστη ὁ Μακ. Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερώνυμος.

Παραθέτουμε στή συνέχεια τήν ὁμιλία τοῦ νέου Ἐπισκόπου Τεγέας  Θεοκλήτου κατά τή Χειροτονία του, στήν ὁποία ἀντιφώνησε μέ θερμούς λόγους ὁ Σεβ. Μητροπολίτης μας κ.κ. Ἀλέξανδρος.