«Βασίλειος ο Μέγας», τεύχ. 108, Οκτ. - Δεκ. 2025

 

ΤΕΥΧΟΣ 108        ΤΡΙΠΟΛΙΣ     ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2025 

ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ

ΧΑΡΙΤΙ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ

 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 

Πρός

Τόν Ἱερόν Κλῆρον, τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες καί τόν εὐσεβῆ Λαόν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας. 

«Ἴσος προῆλθες τοῖς βροτοῖς ἑκουσίως, Ὕψιστε, σάρκα προσλαβῶν ἐκ Παρθένου, Ἄγων ἅπαντας πρός σέλας ζωηφόρον».

Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἰδού τό μέγα Μυστήριον τό ὁποῖο βιώνομε σήμερα!

Ἰδού ἡ ἀποκάλυψη τῆς θείας ἀγάπης· «Τό ἀπ’ αἰῶνος Μυστήριον, σήμερον καθορᾶται. Ὁ ἀναφής ψηλαφᾶται καί ὁ Λόγος σαρκοῦται».

Τό Μυστήριον τοῦ Θεοῦ σήμερα ἀποκαλύπτεται, λαμβάνον σάρκα.

Οὐδέποτε ἡ ἀνθρώπινη φύση ἔλαβε τέτοια ἀξία. Ἡ ὕλη ὁλόκληρη, βιώνει μέ τήν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ τήν τελείωση καί ὁλοκλήρωσή της.

Ἀπό τή στιγμή πού ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ Μονογενής, προσέλαβε τήν ἀνθρώπινη φύση, μέ αὐτόν τόν τρόπο τήν ἁγίασε, τήν ὁλοκλήρωσε. Ἡ ὕλη, τήν ὁποία ὁ ἴδιος Πλάστης καί Δημιουργός ἔπλασε καί δημιούργησε, πλέον ἁγιάζεται.

Ἄς ἠχήσῃ σήμερα στήν ὕπαρξή μας ὁλόκληρη, ἡ φράση τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου «ὁ Λόγος ἐνηνθρώπησεν ἵνα ἡμεῖς θεοποιηθῶμεν».

Σέ αὐτή τή φράση ἡ Ἁγία Πρώτη Οἰκουμενική Σύνοδος τό 325 στή Νίκαια τῆς Βιθυνίας, τῆς ὁποίας ἐφέτος ἑορτάζομε τά 1700 χρόνια ἀπό τή σύγκλισή της, στά ἄρθρα τοῦ «Πιστεύω» αὐτό ἀποτύπωσε.

Μέ τήν ἐνσάρκωση τοῦ Θεοῦ, ὁ ἄνθρωπος γίνεται «θεός κατά χάριν». Ὡς ἄλλη ἐμπειρία, μυστηριακή καί ἀποκαλυπτική εἶναι ἡ Γέννηση τοῦ Ἰησοῦ στήν ἱστορική πορεία τῆς ἀνθρωπότητας.

Διεγείρει συνειδήσεις, προκαλεῖ ἀφύπνιση πνευματική, ἀναζωογονεῖ τήν πνευματική πορεία τοῦ κάθε ἀνθρώπου, δίδει ἐλπίδα ἀνακαινίσεως στόν ἄνθρωπο, εὐαγγελίζεται τήν ἐσωτερική ἀναδημιουργία, ἐπικυρώνει εἰσέτι τή Νέα Διαθήκη μεταξύ Θεοῦ καί ἀνθρώπου, ἡ ὁποία ἐξαντλεῖται στή βάση καί θεμελίωση τῆς θεϊκῆς ἀγάπης ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ σαρκωθέντος Λόγου.

Ἀγαπητά μου παιδιά,

Ἄς ἀφήσομε σήμερα τά ἀνθρώπινα βάρη τῶν παθῶν καί ἐσωτερικῶν καί ἐξωτερικῶν δυσκολιῶν μπροστά στή φάτνη τοῦ Ἰησοῦ.

Μιλῆστε Του ἁγνά, ἁπλά, ἀνεπιτήδευτα, μέ ἀπόλυτη εἰλικρίνεια, σεβασμό καί ὑπακοή.

Χαρεῖτε τό ὅτι εἴμαστε πλασμένοι ἀπό τόν Ἴδιο, «κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσίν Του».

Αὐτό ἀποτελεῖ σκάνδαλο καί δοκιμασία γιά τόν κάθε ἄνθρωπο.

Μόνον μέ πίστη αὐτό προσεγγίζεται. «Πίστει Χριστόν θεάσασθαι».

Ὀφείλομε νά ὁμολογήσομε τήν ἱερή αὐτή ὥρα, ὅτι μόνον πλησίον τοῦ Θεοῦ ὁ ἄνθρωπος ἀποκτᾶ τήν ὁλοκλήρωσή του καί τήν ἐσωτερική του πληρότητα.

Μετά τῶν Ἀγγέλων καί τῶν ποιμένων, ἄς δώσομε ὅλοι μαζί δοξολογία στόν τεχθέντα Χριστό.

«Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη».

Πατρικά εὔχομαι πρός ὅλους σας πάντοτε ἡ Γέννηση τοῦ Θεανθρώπου, νά σᾶς δίδει χαρά, πληρότητα τῆς ἀγάπης, εἰρήνη, ἐσωτερική καί ἐξωτερική ἡσυχία, καί πάντοτε νά γίνεται αἰτία καί ἀφορμή δοξολογίας τοῦ Θεοῦ! Νά εἶστε βέβαιοι ὅτι αὐτή ἡ προσέγγιση τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἀναδημιουργίας θά δίδῃ πάντοτε ζωή καί ἐλπίδα ζωῆς στόν σύγχρονο κόσμο μας.

Εὐλογημένα Χριστούγεννα καί ἔτη πολλά.

Διάπυρος πρός Κύριον εὐχέτης πάντων ὑμῶν. 

† Ὁ Μαντινείας καί Κυνουρίας ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ

Τρίπολις Χριστούγεννα 2025

 

Ἡ παρασημοφόρηση τοῦ Ἀρχιμανδρίτου τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ π. Βενεδίκτου Καρύδη 

Κάθε μεταβολή, πού γίνεται ἀναπόφευτα στήν ἡγεσία κάποιας ἐκκλησιαστικῆς κοινότητας (Μητρόπολης ἤ Ἐνορίας) ἀποτελεῖ ὁπωσδήποτε σταθμό στή ζωή της, καθοριστικό γιά τήν μετέπειτα πορεία της. Τέτοιες μεταβολές εἶναι, συνήθως, ἡ κοίμηση τοῦ Μητροπολίτου καί ἡ ἐκλογή νέου σέ μιά Μητρόπολη, ἡ ἐγκατάσταση νέου Ἐφημερίου σέ μιά Ἐνορία, ἡ ἀποχώρηση Ἐφημερίου ἀπό τήν ἐνεργό διακονία λόγῳ συνταξιοδοτήσεως ἤ ἀσθενείας καί, βέβαια, ἡ κοίμηση κάποιου ἐν ἐνεργείᾳ Ἐφημερίου. Τέτοιες καταστάσεις ζήσαμε ἔντονα στό πρόσφατο παρελθόν, εἴτε ὡς Μητρόπολη, μέ τήν κοίμηση τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Ἀλεξάνδρου καί τήν ἐνθρόνιση τοῦ νέου Μητροπολίτου μας κ. Ἐπιφανίου, εἴτε ὡς ἐνορία τοῦ Μητροπολιτικοῦ μας Ναοῦ, τοῦ ἐμβηματικοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως, μέ τήν ἐγκατάσταση τοῦ νέου Ἐφημερίου καί Προϊσταμένου του Ἀρχιμ. Στεφάνου Καπέ.

Μητροπολιτικός Ἱ. Ναός Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως
(31/12/2025)

Προηγήθηκε, ὅμως, ἕνα ἐξ ἴσου σημαντικό, ἤ καί σημαντικότερο, γεγονός γιά τή ζωή τῆς Ἐνορίας τοῦ Μητροπολιτικοῦ μας Ναοῦ: ἡ συνταξιοδότηση καί ἀποχώρηση ἀπό τήν ἐνεργό ἐκκλησιαστική διακονία τοῦ μέχρι πρότινος Ἐφημερίου καί ἱερατικῶς Προϊσταμένου τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου Βενεδίκτου Καρύδη. Κατά χρέος καί ὡς ἐλάχιστη ἐκδήλωση τιμῆς, εὐχαριστίας καί εὐγνωμοσύνης ἐκ μέρους τῶν ἐνοριτῶν του καί τῶν πνευματικῶν του τέκνων, ἀφιερώνουμε τό παρόν τεῦχος τοῦ ἐντύπου μας στήν προσωπικότητά του καί στήν προσφορά του. Ὁ π. Βενέδικτος ὑπηρέτησε ὡς Ἐφημέριος τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ ἐπί 36 συναπτά ἔτη. Μέ ἀφορμή τήν συνταξιοδότησή του, τιμήθηκε ἀπό τόν Σεβ. Μητροπολίτη μας κ. Ἐπιφάνιο καί ἀπό τήν τοπική μας Ἐκκλησία μέ τήν ἀνώτατη τιμητική διάκριση τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας, τό παράσημο («χρυσοῦν Σταυρόν») τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων Δημητρίου καί Παύλου, τῶν πολιούχων Τριπόλεως.

Ἡ ἀπονομή ἔγινε στό τέλος τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς πανηγύρεως τοῦ Μητροπολιτικοῦ μας Ναοῦ τήν Τετάρτη 31/12/2025. Στήν Ἀκολουθία προεξῆρχε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ταλαντίου κ. Θεολόγος, προσκεκλημένος τοῦ Ποιμενάρχου μας γιά τήν πανήγυρη. Συμμετεῖχαν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Ἐπιφάνιος, ὁ Θεοφ. Ἐπίσκοπος Τεγέας κ. Θεόκλητος, Βοηθός Ἐπίσκοπος τῆς Μητροπόλεώς μας καί ὁ ἱερός Κλῆρος τῆς πόλεως. Μετά τήν ἀνακοίνωση τῶν σχετικῶν μέ τήν τιμητική ἐκδήλωση ἀπό τόν Σεβ. Μητροπολίτη μας, ὁ Πρωτοσύγκελλος τῆς Μητροπόλεως καί Προϊστάμενος τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Ἀρχιμ. Στέφανος Καπές ἀνέγνωσε τό «Εὐεργετήριον Γράμμα», πού συνοδεύει τό παράσημο, καί ὁ Ἐφημέριος τοῦ Ναοῦ π. Σωτήριος Ἀθανασούλιας, ἀνέγνωσε τό βιογραφικό τοῦ π. Βενεδίκτου. Στή συνέχεια, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Ἐπιφάνιος παρασημοφόρησε τόν τιμώμενο καί τοῦ παρέδωσε τό «Εὐεργετήριον Γράμμα», ὁ δέ π. Βενέδικτος μίλησε μέ συγκινητικούς λόγους, τούς ὁποίους παραθέτουμε στή συνέχεια, εὐχαριστῶντας θερμά τόν Μητροπολίτη, τούς Ἱερεῖς, τό προσωπικό τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ, τούς Ἐνορῖτες καί ὅλους ἐκείνους μέ τούς ὁποίους συνεργάστηκε στήν ἱερατική πορεία του.

Ὅπως εἶναι γνωστό, στήν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας κάθε Κληρικός, ἀναλαμβάνοντας τήν ἀποστολή του, χειροτονεῖται γιά συγκεκριμμένη ἐκκλησιαστική κοινότητα καί εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένος μέ αὐτήν: ὁ Ἐπίσκοπος μέ μιά Μητρόπολη ἤ Ἐπισκοπή καί ὁ Πρεσβύτερος μέ κάποια Ἐνορία. Στή πορεία τοῦ χρόνου, αὐτή ἡ ἄρρηκτη σύνδεση ἰσχυροποιεῖται ἀκόμη περισσότερο, ἀποκτᾶ βαθειές ρίζες καί ἐξελίσσεται σέ πνευματική σχέση Ποιμένος καί Ποιμνίου, πνευματικοῦ πατρός καί πνευματικῶν τέκνων.

Ἔτσι ἀκριβῶς καί ὁ π. Βενέδικτος συνδέθηκε στενά μέ τήν Ἐνορία, ἀλλά καί μέ τήν ἱστορία τοῦ Μητροπολιτικοῦ μας Ναοῦ. Ὅμως, τό ἔργο του ἀκτινοβολεῖ πέρα ἀπό τά ὅρια τῆς Ἐνορίας μας, πέρα άπό τά ὅρια τῆς πόλης, ἀκόμη καί πέρα ἀπό τά ὅρια τῆς Μητρόπολης. Ὑποδειγματικός καί καλλίφωνος Λειτουργός, ἁπλός στούς τρόπους, προσηνής, γλυκύς, ἐπικοινωνιακός, εἰρηνικός. Ἔμπειρος Πνευματικός, στοῦ ὁποίου τήν καθοδήγηση προσφεύγουν ἄνθρωποι ἀπό παντοῦ, κάθε ἡλικίας καί τάξεως. Διδάσκαλος τοῦ Εὐαγγελίου αὐθεντικός, ὄχι τόσο ἀπό τοῦ ἄμβωνος ἤ ἀπό θέση ἰσχῦος, ὅσο «νουθετῶν ἕνα ἕκαστον» (Πράξ. 20,31), κατά τό παράδειγμα τοῦ ἀποστόλου Παύλου, «χαίρων μετά χαιρόντων», «κλαίων μετά κλαιόντων» (Ρωμ. 12,15) καί γενόμενος «τοῖς πᾶσι τά πάντα» (Α΄ Κορ. 9,22), «ἵνα τούς πλείονας κερδήσῃ» ἐν Χριστῷ.

Τοῦ εὐχόμεθα τά ἔτη του νά εἶναι πάμπολλα καί εὐλογημένα πλουσίως παρά τοῦ Κυρίου. Νά ἔχει ὑγεία, δύναμη καί Χάρη Θεοῦ, καί νά συνεχίσει μέ τόν ἴδιο ζῆλο, τήν ἴδια διάθεση καί τήν ἴδια προθυμία νά διακονεῖ τήν τοπική Ἐκκλησία καί τίς ἀνάγκες της ἀπό τή θέση τοῦ συνταξιούχου Ἐφημερίου τῆς Μητροπόλεώς μας. Ὅλοι δέ ἐμεῖς νά ἔχουμε τήν εὐχή του!

 

Εὐεργετήριον Γράμμα 

Ἡ τῶν Ὀρθοδόξων εὐσέβεια καί τό ἀρχαῖον τῆς Ἐκκλησίας ἔθος ἀεί καί διηνεκῶς τούς ἐν ἀρετῇ καί ἐκκλησιαστικῇ εὐκοσμίᾳ διαπρέποντας τιμᾶ καί μεγαλύνει.

Διά τοῦτο καί ἡ καθ’ Ἡμᾶς Ἁγιοτόκος Ἱερά Μητρόπολις Μαντινείας καί Κυνουρίας, ἀκολουθοῦσα τοῖς ἱεροῖς καί πατρῶοις θεσμοῖς, καί βουλομένη δημοσίᾳ τε καί ἐμφανῶς ἐπαινέσαι τήν πολυχρόνιον, θεοφιλῆ καί ἀμέμπτως τελεσθεῖσαν ἱερατικήν διακονίαν, ἀποδίδωσι τόν ὀφειλόμενον καί δίκαιον στέφανον τιμῆς τῷ Πανοσιολογιωτάτῳ Ἀρχιμανδρίτῃ πατρί Βενεδίκτῳ Καρύδῃ, ἱερατικῶς προϊσταμένῳ τοῦ Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Ἀρχιεπισκόπου Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας, τοῦ καί Οὐρανοφάντορος.

Καί ἀπονέμει αὐτῷ, μετά πάσης σεβασμίας καί ἐξαιρέτου τιμῆς, τήν

ΑΝΩΤΑΤΗΝ ΤΙΜΗΤΙΚΗΝ ΔΙΑΚΡΙΣΙΝ

τῆς αὐτῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ἥτις συνίσταται εἰς τό σεπτόν παράσημον τῶν ἐν τῇ πόλει ταύτῃ μαρτυρησάντων Νέων Μαρτύρων Δημητρίου καί Παύλου, οἵ τήν γῆν ταύτην τῷ νεανικῷ καί μαρτυρικῷ αὐτῶν αἵματι ἐπορφύρωσαν καί ἁγίασαν.

Ἵνα δέ ἀμετάθετος καί ἀκλόνητος μένῃ ἡ παροῦσα Ἡμετέρα τιμητική καί εὐδοκιμοῦσα πρᾶξις, ἐξεδόθη καί ἐχαράχθη τό παρόν Ἀρχιερετικόν Εὐεργετήριον Γράμμα, ὁμοῦ μετά τοῦ χρυσοῦ μεταλλίου, εἰς ἀσφαλῆ κύρωσιν, βεβαίωσιν καί αἰώνιον μνήμην. 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ

 

Ἡ προσφώνηση τοῦ π. Βενεδίκτου 

Σεβασμιώτατε, Θεοφιλέστατοι, ἐντιμώτατοι Ἄρχοντες, σεβαστοί πατέρες καί ἐκλεκτέ Λαέ τοῦ Θεοῦ,

Μέ βαθυτάτην συγκίνησιν καί συντετριμμένην καρδίαν, Σεβασμιώτατε, δέχομαι διά πολλοστήν φοράν τό ἀποκορύφωμα τῆς πατρικῆς σας ἀγάπης, πού πηγάζει ἀπό τόν πλοῦτον τῶν συναισθημάτων τῆς ἁγίας ψυχῆς σας καί ἀπό τό εὐγενές καί ἄδολον τῆς ταπεινῆς καρδίας σας.

Ἀρχιμανδρίτης Βενεδικτος Καρύδης.
Ἐφημέριος Μητροπολιτικοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως
(1988- 2025)

Εὐγνωμόνως ἀσπάζομαι τήν τιμίαν σας δεξιάν καί σᾶς εὐχαριστῶ ἐκ μέσης καρδίας διά τήν τιμήν, πού μοῦ κάνετε σήμερα, ἄν και δέν μοῦ πρέπουν τιμές καί δόξες. Τίς δέχομαι, ὅμως, ταπεινῶς, διότι γνωρίζω καλῶς, ὅτι ἦταν διακαής πόθος καί χαρά τῆς νηφαλίου καρδίας σας.

Ἐξαιρέτως, ὅμως, δόξας καί εὐχαριστίας χρεωστοῦμεν ἅπαντες πρός τόν φιλάνθρωπον καί πανοικτίρμονα Θεόν καί πρός τόν ἀγαπητόν Αὐτοῦ Υἱόν, τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ὁ Ὁποῖος ηὐδόκησε καί σᾶς ἀπέστειλε ὡς ἕναν τῶν ἐκλεκτῶν του, τῇ σοφῇ ὁμοφωνίᾳ τοῦ ἁγιωτάτου Προκαθήμενου τῆς ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου τοῦ Β΄, καί τῇ σεπτῇ ψήφῳ τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

Ἤλθατε δέ διά νά ποιμάνετε τήν Μητρόπολίν μας, εἰς τόπον μέν ἔφορον πνευματικῶς, ὡς ἄνθος εὔοσμον, εὐωδιάζον τάς ἀρετάς καί τά χαρίσματα ἐν μέσῳ ἀκανθῶν, ὡς πολύτιμον δῶρον Θεοῦ, σκεῦος ἐκλογῆς τοῦ Παναγίου Πνεύματος, διά νά μᾶς βοηθήσετε νά ἐπικοινωνήσουμε μαζί Του, ἀποκτῶντες τάς δωρεάς Του καί τά χαρίσματα, ὁδηγούμενοι πάντες εἰς νομάς σωτηρίους.

Ὠσαύτως, θά ἦταν παράλειψις νά μήν σᾶς εὐχαριστοῦσα ἐπιπλέον καί διά τήν συνταξιοδότησίν μου, τῆς ὁποίας τήν αἴτησιν εἶχα ὑποβάλλει ἐν ὅσῳ ζοῦσε ἀκόμη ὁ μακαριστός Ποιμενάρχης μας κυρός Ἀλέξανδρος, ὁ ὁποῖος οὐδεμίαν ἀντίρρησιν εἶχε τότε. Ἐγώ, ὅμως, κατόπιν βαθυτάτης σκέψεως, ἀπεφάσισα νά ὑπογράψω τήν αἴτησίν μου αὐτήν μέ τήν ἔλευσιν τοῦ νέου Μητροπολίτου.

Καί ᾔλθατε ἐσεῖς, Σεβασμιώτατε, ἔπειτα δέ ἀπό παράκλησίν μου χρόνου ἱκανοῦ, καί ἀφοῦ διεπιστώσατε ὅτι ἦταν πλέον ἀναγκαῖον, δέν εἴχατε ἀντίρρησιν καί ἐκπληρώσατε τό αἴτημά μου. Τοποθετήσατε δέ εἰς τήν θέσιν μου, δίδοντάς μου διπλήν χαράν, τόν φίλτατόν μας ἀδελφόν ἐν Κυρίῳ Πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμανδρίτην καί Πρωτοσύγκελλον, τόν ἀξιώτατον πατέρα Στέφανον, ἄνδρα ἐνάρετον καί ταπεινόν, ἔχοντα σπάνια χαρίσματα, καλοπροαίρετον καί εὐδιάθετον καρδίαν, μέ πλήρη ἀγωνιστικήν διάθεσιν προσφορᾶς καί θυσίας, γνώστην ἄριστον τῆς θεολογικῆς τέχνης καί ἐπιστήμης, τέλειον διδάσκαλον καί κήρυκα τοῦ θείου λόγου. Δι’ ὅλα αὐτά, Σεβασμιώτατε, ἐκ βάθους καρδίας καί πάλιν σᾶς εὐχαριστῶ καί εὔχομαι ὅπως Κύριος ὁ Θεός σᾶς χαρίζῃ χαράν, ὑγείαν καί ἁγίαν ποιμαντορίαν, τά ἔτη σας δέ νά εἶναι μαθουσάλια, κεχαριτωμένα καί καρποφόρα.

Τέλος, ἐκ τῶν περισευμάτων τῆς καρδίας μου εὐχαριστῶ καί δοξάζω τόν Πανάγαθον Θέον, τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, τήν Παναγίαν Αὐτοῦ Μητέρα, τήν Κυρίαν Θεοτόκον, τόν ἐκλεκτόν Του Ἅγιον, Βασίλειον τόν Μέγαν, Ἀρχιεπίσκοπον Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας, τόν Οὐρανοφάντορα καί Θαυματουργόν, εἰς το ὄνομα τοῦ ὁποίου τιμᾶται αὐτός ὁ Ναός, ὡς καί πάντας τούς Ἁγίους, πού μέ ἀξίωσαν, μέ ἐνίσχυσαν καί μέ βοήθησαν νά ὑπηρετήσω μέ τάς πενιχράς μου δυνάμεις ἐπί τεσσαράκοντα καί πλέον ἔτη, δοξάζων τό ὄνομα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καί ὑπηρετῶν παντοιοτρόπως καί κατά τό δυνατόν τόν ἐν περιστάσει ὄντα συνάνθρωπον.

Ἐπίσης, εὐχαριστῶ ἐγκαρδίως τούς ἐκλεκτούς μου συνεργάτας καί συνοδοιπόρους εἰς τήν πνευματικήν αὐτήν διακονίαν, τούς ἀδελφούς καί λίαν ἀγαπητούς μοι ἐν Κυρίῳ συλλειτουργούς, πατέρα Σωτήριον Ἀθανασούλιαν καί πατέρα Ἰωάννην Σουρλίγκαν διά τήν ἀρίστην συνεργασίαν, συμπαράστασιν καί καλοσύνην, πού μοῦ ἐπέδειξαν, ὡς καί τούς ἁγίους Ἱεροψάλτας, Ἐπιτρόπους, Νεωκόρους, τόν ἐκλεκτόν Λαόν τοῦ Θεοῦ, τούς ἐνορῖτας, ὡς καί κάθε πιστόν, μέ τόν ὁποῖον ἐπεκοινώνησα καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, καί τούς παρακαλῶ νά μέ συγχωρήσουν ἄν ἀκουσίως κάποιους ἐλύπησα, τούς ζητῶ δέ νά εὔχονται νά τύχω τοῦ ἐλέους τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. Ἀμήν.

 

Τό βιογραφικό τοῦ π. Βενεδίκτου 

Ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης Βενέδικτος, κατά κόσμον Κωνσταντῖνος, Καρύδης τοῦ Βασιλείου καί τῆς Ἀθηνᾶς, τέως Ἐφημέριος τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως καί νῦν συνταξιοῦχος Κληρικός τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας, γεννήθηκε στήν Τρίπολη τήν 12η Ὀκτωβρίου τοῦ ἔτους 1952. Ἀπεφοίτησε τοῦ Δ' Δημοτικοῦ Σχολείου Τριπόλεως καί τοῦ ἑξαταξίου Γυμνασίου (στό Α' Γυμνάσιο Τριπόλεως κατά τά πέντε πρῶτα μαθητικά ἔτη καί στό Γυμνάσιο Φιλοθέης Ἀθηνῶν κατά τό ἕκτο ἔτος). Ὑπηρέτησε ὡς ἀριστερός Ἱεροψάλτης στόν Ἱ. Ναό Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Τριπόλεως γιά ἕνα ἔτος, τό 1970. Ἐκπλήρωσε τή στρατιωτική του θητεία τά ἔτη 1972-1974 στό σῶμα τῆς Ἑλληνικῆς Ἀεροπορίας καί, εἰδικότερα, στό «Κέντρο Ἐλέγχου Νίκης Ἀθηνῶν». Στή συνέχεια μετέβη στήν Αὐστραλία, ὅπου ὑπηρέτησε ὡς Ἱεροψάλτης στούς Ἱ. Ναούς Ἁγίων Πάντων Μπέλμορ καί Ἁγίου Νεκταρίου Μπέργουτ Αὐστραλίας τά ἔτη 1974-1983. Ἐκάρη Μοναχός στήν Ἱ. Μονή Ἁγίου Γεωργίου Σπρίνγουντ Αὐστραλίας στίς 10/9/1983 καί ἔλαβε τό ὄνομα Βενέδικτος. Χειροτονήθηκε Διάκονος στίς 11/9/1983 στόν Ἱ. Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Ρέτφεν στό Σίδνεϋ Αὐστραλίας ἀπό τόν μακαριστό Ἀρχιεπίσκοπο Αὐστραλίας Στυλιανό (Χαρκιανάκη). Ἐπέστρεψε στήν Ἑλλάδα καί τοποθετήθηκε προσωρινός Διάκονος τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως, ἀπό τῆς 10/1/1984 ἕως τῆς 31/1/1988. Ἀπό τό ἔτος 1983 σπούδασε στή Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, τῆς ὁποίας ἀνεδείχθη πτυχιοῦχος τό 1987. Στίς 31/1/1988 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος καί ἔλαβε τό ὀφίκκιο τοῦ Ἀρχιμανδρίτου στόν Μητροπολιτικό Ἱ. Ναό Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως ἀπό τόν μακαριστό Μητροπολίτη Μαντινείας καί Κυνουρίας Θεόκλητο Β' (Φιλιππαῖο). Τοποθετήθηκε Ἐφημέριος τοῦ Ἱ. Ναοῦ Προφήτου Ἠλιοῦ Τριπόλεως, ὅπου ἐφημέρευσε ἐπί 7 μῆνες. Παράλληλα, τοῦ ἀνετέθη ἡ ἁρμοδιότητα τοῦ Πνευματικοῦ - Ἐξομολόγου ἀπό 18/8/1988. Τήν 1/8/1988 μετετέθη στόν Μητροπολιτικό Ἱ. Ναό Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως, ὅπου ἐφημέρευσε εὐόρκως ἐπί 36 συναπτά ἔτη, μέχρι τῆς συνταξιοδοτήσεώς του κατά τό τρέχον ἔτος 2025. Ἐκπροσώπησε τόν Μητροπολίτη του καί τήν τοπική Ἐκκλησία σέ πλεῖστες ἐπίσημες ἐκδηλώσεις, σέ Θεολογικά Συνέδρια, σέ πανηγύρεις Ναῶν, ὡς Ἱεροκήρυξ, καί σέ Ἐνορίες τῆς Μητροπόλεως, ὡς Πνευματικός καί Ἐξομολόγος.