«Ορθοδοξία και Ζωή» 2022-2023: Εισαγωγικά στοιχεία στήν Παλαιά Διαθήκη

 

Διάγραμμα – Περίληψη Θέματος Β΄ τοῦ Θεολογικοῦ Προγράμματος «Ὀρθοδοξία καί Ζωή» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας, περιόδου ΙΖ΄, ἔτους 2022-2023. 

Εἰσαγωγικές προσεγγίσεις: Ἡ Ἁγία Γραφή εἶναι ἡ πρώτη καί βασική «πηγή» τῆς χριστιανικῆς πίστεως ἤ τῆς θείας Ἀποκαλύψεως, καί ἡ Παλαιά Διαθήκη τό πρῶτο μέρος τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Ἡ Ἁγία Γραφή ἀποτελεῖ ἀδιάσπαστο σύνολο: δέν μπορεῖ νά χωριστεῖ ἡ Παλαιά Διαθήκη ἀπό τήν Καινή καί δέν μπορεῖ νά κατανοηθεῖ ἡ Καινή Διαθήκη χωρίς τήν Παλαιά, οὔτε ἡ Παλαιά χωρίς τήν Καινή. Ἡ πολεμική ἐναντίον τῆς Π. Διαθήκης (ἀπό ἀρχαιολάτρες, ἐθνοφυλετιστές ἤ αἱρετικούς) εἶναι πολεμική ἐναντίον τῆς Καινῆς, ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας, ἐναντίον τοῦ ἴδιου τοῦ Χριστοῦ. Ἡ Ἁγία Γραφή, ὡς συλλογή ἱερῶν κειμένων: 27 ἡ Καινή + 49 ἡ Παλαιά = 76 βιβλία. Ἡ συλλογή τῆς Π. Διαθήκης εἶναι τά ἱερά κείμενα, πού ἔγραψαν Προφῆτες καί Δίκαιοι τῆς πρό Χριστοῦ ἐποχῆς, δηλ. θεόπτες τῆς ἐποχῆς. Ἡ Π. Διαθήκη μαρτυρεῖ ἀκριβῶς γιά τήν ὕπαρξη θεοπτίας τήν ἐποχή ἐκείνη, γιά ἐμφανίσεις, παρουσίες, ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ τήν πρό τοῦ Χριστοῦ ἐποχή. Οἱ ἐμφανίσεις αὐτές συνδέονται στενά μεταξύ τους καί ὁδηγοῦν στό γεγονός πού τέμνει τήν ἱστορία τοῦ κόσμου, δηλ. στήν ἔλευση (Σάρκωση) τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, στό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ σύνδεση ἐκείνων τῶν ἐμφανίσεων τοῦ Θεοῦ δημιουργεῖ μιά ἄλλη ἱστορία, «ἱερά ἱστορία», παράλληλη μέ τήν ἱστορία τοῦ κόσμου, τήν «ἱστορία τῆς Θείας Οἰκονομίας». Ἀρχή αὐτῆς τῆς ἱστορίας εἶναι ὁ Χριστός (Δημιουργία), κέντρο ὁ Χριστός (Ἐνανθρώπηση) καί τέλος, ἐπίσης, ὁ Χριστός (Κρίση). Ἡ Παλαιά Διαθήκη δέν ὁμιλεῖ γιά τήν ἱστορία τοῦ κόσμου, οὔτε γιά τήν ἱστορία ἑνός λαοῦ (τῶν Ἑβραίων). Γι’ αὐτά ὁμιλεῖ μόνο περιστασιακά καί κατ’ ἀνάγκην. Ὁμιλεῖ γιά τήν ἱστορία (τούς σταθμούς) τῆς θείας Οἰκονομίας. Τό κύρος τῶν βιβλίων της ἔγκειται στό γεγονός ὅτι αὐτά ἐγράφησαν ἀπό θεόπτες τῆς ἐποχῆς ἐκείνης (Προφῆτες καί Δικαίους).

«Ορθοδοξία και Ζωή» 2022-2023: Εισαγωγή στη νέα θεματική ενότητα

 

Διάγραμμα – Περίληψη Θέματος Α΄ τοῦ Θεολογικοῦ Προγράμματος «Ὀρθοδοξία καί Ζωή» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας, περιόδου ΙΖ΄, ἔτους 2022-2023. 

Εἰσαγωγικά: Τό δέκατο ἕβδομο ἔτος λειτουργίας τοῦ Θεολογικοῦ Προγράμματος «Ὀρθοδοξία καί Ζωή», στό πλαίσιο τοῦ κατηχητικοῦ καί κηρυκτικοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας. Μιά προσφορά τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας στόν σύγχρονο ἄνθρωπο. Κατήχηση καί Κήρυγμα: δύο ὄψεις τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ. Ἡ Κατήχηση: τό Εὐαγγέλιο, ἀπευθυνόμενο στούς ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας, στούς μή γνωρίζοντας τά τοῦ Χριστοῦ καί τόν Χριστό. Τό Κήρυγμα: τό Εὐαγγέλιο, ἀπευθυνόμενο στούς ἐντός τῆς Ἐκκλησίας, στούς ἤδη γνωρίζοντας τόν Χριστό. Τό Κήρυγμα, ὡς συνεχῶς ἐπικαιροποιούμενο, ἀναπτυσσόμενο καί «ἐνσαρκούμενο» Εὐαγγέλιο. Κάθε Κήρυγμα εἶναι (πρέπει νά εἶναι) Εὐαγγέλιο. Ἄν δέν εἶναι Εὐαγγέλιο, τότε εἶναι ἀνθρώπινος λόγος, ἁπλή θεωρία, ἡ ὁποία οὔτε σώζει, οὔτε κἄν ὀφελεῖ. Τό Εὐαγγέλιο εἶναι ὁ ὁδηγός τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καί ὁ ὁδηγός κάθε μέλους στή σωτηρία. Κέντρο τοῦ Εὐαγγελίου εἶναι ὁ Χριστός. Διά τοῦ Εὐαγγελίου ἐνεργεῖ καί σώζει ὁ ἴδιος ὁ Χριστός. «Ζωντανό Εὐαγγέλιο» (κατ’ ἐξοχήν «ἐνσάρκωση» τοῦ Εὐαγγελίου) εἶναι καί οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας, οἱ συμπαραστάτες καί ἐνισχυτές μας στήν ὁδό τῆς σωτηρίας. Ἡ ἐποχή μας πάσχει καί ἀπό ἄποψη Κατηχήσεως καί ἀπό ἄποψη Κηρύγματος, ὄχι τόσο λόγῳ ἀπουσίας τους, ὅσο λόγῳ τῆς περιφρονήσεως τῶν περισσοτέρων πρός τούς θεσμούς αὐτούς τῆς Ἐκκλησίας. Τό Εὐαγγέλιο, ἀκόμη καί ὅταν δέν ἀγνοεῖται, σχετικοποιεῖται. Ἀμφισβητεῖται ἡ ἀπόλυτη ἀξία του, ἡ ἀποτελεσματικότητά του, ἡ ἀποκλειστικότητά του. Ἡ ἐποχή μας σχετικοποιεῖ τά πάντα – δέν ἀποδέχεται σταθερές καί ἀμετάβλητες ἀξίες. Γενικά, πάσχει ἀπό ἀπουσία Χριστοῦ. Ὁ Χριστός ἔχει ἐξοβελιστεῖ ἀπό τίς σύγχρονες κοινωνίες (τίς λεγόμενες «ἐκκοσμικευμένες» ἤ ἀκόμη «μεταχριστιανικές»), μέ πολύ τραγικά ἀποτελέσματα: ἄν ὁ Χριστός εἶναι ἡ Ζωή (Ἰω. 14,6), τότε ἡ ἀπουσία Του εἶναι ὁ θάνατος! Σέ αὐτές τίς συνθῆκες ἡ Ἐκκλησία ἐπιχειρεῖ, ἀφ’ ἑνός μέν τόν ἐπιστηριγμό (τήν «οἰκοδομή») τοῦ μικροῦ «λείματος», τῶν πιστῶν μελῶν της, ἀφ’ ἑτέρου δέ τόν ἐπανευαγγελισμό τοῦ σύγχρονου κόσμου (ἱεραποστολή). Πρός τήν κατεύθυση αὐτή ἐπιχειρεῖ νά συμβάλλει καί αὐτό τό Πρόγραμμα: στήν οἰκοδομή τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας, στόν εὐαγγελισμό τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου, στήν «ἐπίγνωση» Χριστοῦ, στήν κοινωνία μέ τόν Χριστό.

Η οικονομική αυτοκρατορία των «Μαρτύρων του Ιεχωβά»

 

ΤΕΥΧΟΣ 119           ΤΡΙΠΟΛΙΣ              ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΙΟΥΝΙΟΣ 2022 

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ «ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ» 

Αἱρέσεις καί οἰκονομία 

Ὅσοι ἀσχολοῦνται μέ τό φαινόμενο τῶν σύγχρονων αἱρέσεων, διαπιστώνουν ὅτι αὐτές ἐπιχειροῦν νά διεισδύσουν σέ κάθε τομέα τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς, μέ σκόπο νά τόν ἁλλώσουν, νά τόν κυριεύσουν ἤ τουλάχιστον νά τόν ἐκμεταλλευτοῦν. Ἕνας ἀπό αὐτούς εἶναι ἡ οἰκονομία. Ὑπάρχουν αἱρέσεις καί παραθρησκευτικές ὀργανώσεις, πού ἐπιχειροῦν νά ἐλέγξουν ἀκόμη καί οἰκονομίες κρατῶν (Σαηεντολογία) ἤ νά θέσουν στήν ἀπόλυτη ἐξουσία τους κερδοφόρες ἐπιχειρήσεις. Ἄλλες ἐμφανίζονται ὡς οἰκονομικές αὐτοκρατορίες, μέ ἰσχυρή παρουσία στήν παγκόσμια οἰκονομία. Γενικά, οἱ αἱρέσεις δέν ἐνδιαφέρονται γιά τή σωτηρία ἤ γιά τό καλό τῶν μελῶν τους, ἀλλά γιά τήν ἐκμετάλλευσή τους. Εἶναι μηχανισμοί σκληρῆς οἰκονομικῆς (καί κάθε ἄλλου εἴδους) ἐκμετάλλευσης.

Πόλεμος και ειρήνη στην Ορθοδοξία και στις αιρέσεις

 

ΤΕΥΧΟΣ 118             ΤΡΙΠΟΛΙΣ               ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ - ΜΑΡΤΙΟΣ 2022 

ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ 

Τό αἴτημα τῆς εἰρήνης στίς μέρες μας 

Ἡ ἀνθρωπότητα στίς μέρες μας ζεῖ καί πάλι τήν ἀβεβαιότητα καί τόν φόβο ἀπό τόν παραλογισμό τοῦ πολέμου, μέ ἀφορμή τά τραγικά γεγονότα, πού ἐξελίσσονται στήν Οὐκρανία. Τό λυπηρό εἶναι ὅτι, ἐκεῖ ὁ πόλεμος μαίνεται μεταξύ δύο Ὀρθοδόξων καί ἀδελφῶν λαῶν! Βέβαια, ἡ ἀπειλή τοῦ πολέμου ποτέ δέν ἔλειψε ἀπό τόν πλανήτη μας. Θά περιμέναμε, ὅμως, μετά τήν τραγική ἐμπειρία δύο Παγκοσμίων Πολέμων, νά ἔχει «συνετιστεῖ» ἡ ἀνθρωπότητα, μέ πρώτους τούς ἰσχυρούς τῆς γῆς. Ἀντίθετα, ὅπως φαίνεται, εἴμαστε στά πρόθυρα ἑνός τρίτου πιό καταστρεπτικοῦ Παγκοσμίου Πολέμου μέ ἀπρόβλεπτες συνέπειες, πού ὅλοι εὐχόμεθα νά ἀποφευχθεῖ. Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, ὅλες τίς ἀνθρώπινες προσπάθειες γιά τήν ἐπικράτηση τῆς εἰρήνης βλέπουμε νά ναυαγοῦν. Οὔτε οἱ διεθνεῖς ὀργανισμοί, οὔτε οἱ ἰσχυρές συμμαχίες, οὔτε οἱ κατά καιρούς διακρατικές συνθῆκες, οὔτε τά εἰρηνευτικά κινήματα, πού ἀναπτύχθηκαν ἔντονα, ἰδιαίτερα μετά τόν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατόρθωσαν νά φέρουν τήν εἰρήνη στόν κόσμο.

«Βασίλειος ο Μέγας», τεύχ. 94, Απρ. - Ιούν. 2022

 

ΤΕΥΧΟΣ 94         ΤΡΙΠΟΛΙΣ      ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΙΟΥΝΙΟΣ 2022

Α Λ Ε Ξ Α Ν Δ Ρ Ο Σ

ΧΑΡΙΤΙ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ

 ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΣΧΑ 2022

 Πρός τόν Ἱερόν Κλῆρον, τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες καί τόν εὐσεβῆ Λαόν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας.

 Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά καί φιλόθεα τῆς Ἐκκλησίας,

XPΙΣTOΣ ΑΝΕΣΤΗ!

 Τόν ἀναστάσιμον τοῦτον χαιρετισμόν ἀπευθύνοντες πρός τήν ἀγάπη σας ζοῦμε τήν φιλάνθρωπον ἐνέργειαν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ καί Σωτῆρος τῶν ψυχῶν ἡμῶν, διά τοῦ Ὁποίου τά πάντα ἐγένοντο, ὧστε νά ἀπολαμβάνουν οἱ ἄνθρωποι τήν ζωήν.

Τό θεῖον δῶρον τῆς ζωῆς εἶναι συνδυασμένον κατά τήν πρόθεσιν τοῦ Θεοῦ καί μέ τήν χαράν. Ἐπλήσθη χαρᾶς τό στόμα τῶν Μυροφόρων, ὅταν λέγουν «Ἀνέστη ὁ Κύριος», καί ἀπό τότε μυριόστομος ἀκούγεται ἡ φωνή «XPΙΣTOΣ ΑΝΕΣΤΗ» καί μυριάδων πιστῶν Χριστιανῶν ἡ ψυχή καί ἡ καρδία πληροῦνται χαρᾶς, ὅταν ἐπαναλαμβάνουν τό μήνυμα «XPΙΣTOΣ ΑΝΕΣΤΗ», διότι ὅλοι αἰσθανόμεθα τήν ζωήν ὡς μίαν τῶν μεγαλυτέρων ἀξιῶν τοῦ ἀνθρώπου καί μάλιστα ἐκείνην μέσῳ τῆς ὁποίας ἀπολαμβάνομεν ὅλες τίς δωρεές τοῦ Θεοῦ.

Το άγιο Βάπτισμα στη ζωή της Εκκλησίας

 

ΤΟ ΑΓΙΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 

(Ἄρθρο ἀπό τό ἔντυπο «Βασίλειος ὁ Μέγας. Δελτίον Ἐπικοινωνίας τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγ. Βασιλείου Τριπόλεως», Τρίπολις, τεῦχ. 93, Ἰαν. - Μάρτ. 2022). 

Στήν ἐποχή μας τονίζεται ὅλο καί περισσότερο ἡ σημασία τοῦ Βαπτίσματος σέ ὁλόκληρο τόν Χριστιανικό κόσμο. Τό Μυστήριο αὐτό ἔχει ὑποτιμηθεῖ μεταξύ τῶν Προτεσταντῶν, ὅπου θεωρεῖται συνήθως ἁπλή τελετή, χωρίς οὐσιαστικές συνέπειες γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Γιά μᾶς τούς Ὀρθοδόξους, βέβαια, ἡ ἀξία του εἶναι δεδομένη. Εἶναι τό πρῶτο Μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ἐκεῖνο πού μᾶς εἰσάγει στόν ἁγιασμένο χῶρο της, εἶναι ἡ «θύρα τῆς Ἐκκλησίας», εἶναι ἐκεῖνο, πού μᾶς καθιστᾶ μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού μᾶς ἑνώνει μέ τόν Χριστό, πού κυριολεκτικά σώζει (βέβαια, μέ προϋποθέσεις, ὅπως ἡ πίστη καί ἡ κατά Χριστόν ζωή). Ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς εἶχε τονίσει ὅτι, ἄν κάποιος δέν «γεννηθῇ (γιά δεύτερη φορά) ἐξ ὕδατος καί Πνεύματος (ἀπό τό νερό τοῦ Βαπτίσματος καί ἀπό τή Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πού ἐνεργεῖ στό Μυστήριο αὐτό) οὐ δύναται εἰσελθεῖν εἰς τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ (δέν πρόκειται νά μπεῖ στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ!)» (Ἰω. 3,5). Τό Βάπτισμα εἶναι, λοιπόν, θεοσύστατο Μυστήριο! Ὅπως εἶναι γνωστό, ὁ Κύριος, πρίν ἀναληφθεῖ στόν οὐρανό, ἀπέστειλε τούς Μαθητές Του στόν κόσμο νά κηρύξουν τό Εὐαγγέλιο παντοῦ, μέ τήν ἐντολή νά βαπτίζουν «εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» ὅσους πίστευαν στό κήρυγμά τους (Ματθ. 28, 19-20). Ἀλλοῦ διαβεβαιώνει ὅτι, ὅποιος πιστέψει καί βαπτιστεῖ, ἐκεῖνος θά σωθεῖ (Μάρκ. 16,16).

«Βασίλειος ο Μέγας», τεύχ. 93, Ιαν. - Μάρτ. 2022

 

ΤΕΥΧΟΣ 93         ΤΡΙΠΟΛΙΣ      ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ - ΜΑΡΤΙΟΣ 2022 

Τό ἅγιο Βάπτισμα στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας 

Στήν ἐποχή μας τονίζεται ὅλο καί περισσότερο ἡ σημασία τοῦ Βαπτίσματος σέ ὁλόκληρο τόν Χριστιανικό κόσμο. Τό Μυστήριο αὐτό ἔχει ὑποτιμηθεῖ μεταξύ τῶν Προτεσταντῶν, ὅπου θεωρεῖται συνήθως ἁπλή τελετή, χωρίς οὐσιαστικές συνέπειες γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Γιά μᾶς τούς Ὀρθοδόξους, βέβαια, ἡ ἀξία του εἶναι δεδομένη. Εἶναι τό πρῶτο Μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ἐκεῖνο πού μᾶς εἰσάγει στόν ἁγιασμένο χῶρο της, εἶναι ἡ «θύρα τῆς Ἐκκλησίας», εἶναι ἐκεῖνο, πού μᾶς καθιστᾶ μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού μᾶς ἑνώνει μέ τόν Χριστό, πού κυριολεκτικά σώζει (βέβαια, μέ προϋποθέσεις, ὅπως ἡ πίστη καί ἡ κατά Χριστόν ζωή). Ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς εἶχε τονίσει ὅτι, ἄν κάποιος δέν «γεννηθῇ (γιά δεύτερη φορά) ἐξ ὕδατος καί Πνεύματος (ἀπό τό νερό τοῦ Βαπτίσματος καί ἀπό τή Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πού ἐνεργεῖ στό Μυστήριο αὐτό) οὐ δύναται εἰσελθεῖν εἰς τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ (δέν πρόκειται νά μπεῖ στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ!)» (Ἰω. 3,5). Τό Βάπτισμα εἶναι, λοιπόν, θεοσύστατο Μυστήριο! Ὅπως εἶναι γνωστό, ὁ Κύριος, πρίν ἀναληφθεῖ στόν οὐρανό, ἀπέστειλε τούς Μαθητές Του στόν κόσμο νά κηρύξουν τό Εὐαγγέλιο παντοῦ, μέ τήν ἐντολή νά βαπτίζουν «εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» ὅσους πίστευαν στό κήρυγμά τους (Ματθ. 28, 19-20). Ἀλλοῦ διαβεβαιώνει ὅτι, ὅποιος πιστέψει καί βαπτιστεῖ, ἐκεῖνος θά σωθεῖ (Μάρκ. 16,16).

Εκδημία Μητροπολίτου Νεαπόλεως Αμβροσίου (+11/5/2022)

 

ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ

ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟ 

Πανιερώτατε Μητροπολῖτα Καπιτωλιάδος κ. Ἡσύχιε, ἐκπρόσωπε τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ. Θεοφίλου,

Σεβασμιώτατε Μητροπολῖτα Κίτρους, Κατερίνης καί Πλαταμῶνος κ. Γεώργιε,

Θεφιλέστατε Ἐπίσκοπε Τεγέας κ. Θεόκλητε, ἐκπρόσωπε τοῦ σεπτοῦ Ποιμενάρχου ἡμῶν, Μητροπολίτου Μαντινείας καί Κυνουρίας κ. Ἀλεξάνδρου,

Πανοσιολογιώτατε Ἔξαρχε τοῦ Παναγίου Τάφου ἐν Ἑλλάδι κ. Ραφαήλ,

σεβαστοί πατέρες καί ἀδελφοί,

εὐλογημένε Λαέ τοῦ Κυρίου,

Ἡ τοπική μας Ἐκκλησία, ἡ Ἱερά Μητρόπολις Μαντινείας καί Κυνουρίας, ὁμοῦ μετά τοῦ παλαιφάτου Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, προπέμπει σήμερα στήν αἰωνιότητα τόν μακαριστό Μητροπολίτη Νεαπόλεως καί Σαμαρείας κυρό Ἀμβρόσιο. Τόν Ἀρχιερέα τῆς Σιωνίτιδος Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος, ἄν καί διακόνησε σέ τόπους μακρυνούς, ἀλλά τούς πλέον ἡγιασμένους, συνδέθηκε στενά μέ τήν Μητρόπολή μας, λόγῳ τῆς μακρᾶς φιλίας του μέ τόν σεπτό Ποιμενάρχη μας κ. Ἀλέξανδρο καί λόγῳ τῆς γνωριμίας του μέ πάμπολλους προσκυνητές, πού κατέφθαναν στήν Ἁγία Γῆ, γιά νά προσκυνήσουν τούς τόπους ὅπου ὁ Κύριός μας ἔζησε καί περιεπάτησε, «ἐσταυρώθη δι’ ἡμᾶς» καί «ἀνέστη ἐκ νεκρῶν ... ζωήν χαρισάμενος».

Εγκαίνια Ενοριακού Κέντρου Πελάγους, 26/4/2022

 

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ

ΤΟΥ ΕΝΟΡΙΑΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΕΛΑΓΟΥΣ

 Σεβασμιώτατε, σεβαστοί πατέρες καί ἀγαπητοί ἀδελφοί, Χριστός ἀνέστη!*

Μέσα τό κλίμα τῆς ἀφάτου χαρᾶς, τῆς ἀγαλλιάσεως καί τῆς εὐφροσύνης, γιά τό κοσμοσωτήριο γεγονός τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, ἑορτάζει καί τιμᾶ ἡ Ἐκκλησία μας σήμερα τή μνήμη τοῦ ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου καί Εὐαγγελιστοῦ Μάρκου. Ἰδιαίτερα δέ, ἡ μικρή αὐτή Ἐνορία πανηγυρίζει ἐπί τῇ μνήμῃ τοῦ προστάτου της καί Εὐαγγελιστοῦ τοῦ Κυρίου, στενοῦ μαθητοῦ τοῦ πρωτοκορυφαίου ἀποστόλου Πέτρου, πού μυήθηκε ἀπό αὐτόν στά μυστήρια τῆς πίστεως, ἔγινε κήρυκας τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ καί κατέγραψε ὅσα ἄκουσε καί ὅσα ἔζησε στό Εὐαγγέλιό του. Ὁ Κύριος, ὅπως εἶναι γνωστό, ὁδήγησε τά βήματά του στή μεγάλη πόλη τῆς Ἀλεξανδρείας, ὅπου μετέφερε τό μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου καί ἵδρυσε τήν ἐκεῖ Ἐκκλησία, τήν ὁποία ἐκλέϊσαν μεγάλοι Πατριάρχες καί Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ὁ Μέγας Ἀθανάσιος, ὁ ἅγιος Κύριλλος, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ἐλεήμων καί πολλοί ἄλλοι. Ὁλοκληρώνοντας δέ τόν ἐπίγειο βίο του, ὁ ἅγιος Ἀπόστολος καί Εὐαγγελιστής Μᾶρκος, ἔλαβε καί τόν στέφανο τοῦ Μαρτυρίου, ὑπομένοντας φρικτά βασανιστήρια γιά τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ καί διακηρύσσοντας στόν κόσμο ὅτι Ἐκεῖνος, ὁ Χριστός, εἶναι «ἡ ἀνάστασις καί ἡ ζωή» καί ὅτι ὁ πιστεύων εἰς Αὐτόν «κἄν ἀποθάνῃ ζήσεται»![1]

«Ορθοδοξία καί Ζωή»: Η αγιότητα της Εκκλησίας

 

Διάγραμμα – Περίληψη Θέματος ΙΗ΄ τοῦ Θεολογικοῦ Προγράμματος «Ὀρθοδοξία καί Ζωή» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας, περιόδου ΙΣΤ΄, ἔτους 2021-2022. 

Εἰσαγωγικά: Μία τῶν τεσσάρων ἰδιοτήτων τῆς Ἐκκλησίας, κατά τό Σύμβολο τῆς Πίστεως, εἶναι ἡ ἁγιότητα. Ἡ Ἐκκλησία ὁρίζεται, μεταξύ ἄλλων, ὡς «κοινωνία ἁγίων». Τί σημαίνει ἁγιότητα καί «κοινωνία ἁγίων»; Ἅγιος εἶναι: α) ὁ ἀπαλλαγμένος ἀπό κάθε ἁμαρτία, β) ὁ ἀφιερωμένος (ὁ ἀνατεθείς) στόν Θεό. Ὅμως, εἶναι ὅλοι οἱ ἀνήκοντες στήν Ἐκκλησία ἅγιοι; Στήν «κοινωνία ἁγίων» ἀνήκουν καί οἱ ἁμαρτωλοί, ἀφοῦ καί αὐτοί εἶναι μέλη τῆς Ἐκκλησίας; Τί εἶναι ἡ ἁμαρτία; Εἶναι ἡ ἀποστασία ἀπό τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἡ ἐν ἔργῳ ἤ λόγῳ ἤ διανοίᾳ διαφοροποίηση ἀπό τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Εἶναι δυνατό νά ἀποφευχθεῖ ἡ ἁμαρτία; «Οὐδείς ἀναμάρτητος», ψάλλει ἡ Ἐκκλησία! Εἶναι ἡ Ἐκκλησία ἁγία ἀπό τά μέλη της;