«Ορθοδοξία Ελληνισμός Ρωμηοσύνη» 2025-6: Ο προχριστιανικός Ελληνισμός

 

Διάγραμμα – Περίληψη Θέματος Β΄ τοῦ Προγράμματος Ὀρθόδοξης Κατήχησης «Ὀρθοδοξία Ἑλληνισμός Ρωμηοσύνη», περιόδου Γ΄, ἔτους 2025-2026. 

Οἱ ἀπαρχές τοῦ Ἑλληνισμοῦ: Τί εἶναι Ἑλληνισμός: «τό ὅμαιμον, τό ὁμόγλωσσον, τό ὁμόθρησκον καί τό ὁμότροπον» ἤ «τό τῆς παιδεύσεως τῆς ἡμετέρας μετέχειν». Ὁ Ἑλληνισμός ἔχει Προϊστορία καί Ἱστορία. Στήν Προϊστορία του ἀνήκουν οἱ προελληνικοί ἤ πρωτοτελληνικοί πολιτισμοί Μινωΐκος, Μυκηναΐκος, Κυκλαδικός κ.ἄ. Ἡ καθ’ αὐτό Ἱστορία τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀρχίζει τόν 10ο π.Χ. αἰ. περίπου, μέ τά πρῶτα γραπτά μνημεῖα του, τά ὁμηρικά ἔπη. Ὡστόσο, τά γεγονότα πού περιγράφονται ἐκεῖ εἶναι πολύ παλαιότερα. Ὅπως γνωρίζουμε καί ἀπό ἄλλες πηγές, πολλούς αἰῶνες πρίν, στήν κεντρική Ἀσία, στό ὀροπέδιο τοῦ Παμίρ, κατοικοῦσαν «αἱ ἄρισται φυλαί τοῦ ἀνθρωπίνου γένους» (Κ. Παπαρηγόπουλος), οἱ Ἄριοι καί οἱ Σημίτες, οἱ ὁποῖες μιλοῦσαν δύο διαφορετικές γλῶσσες. Ἀπό τούς πρώτους (Ἄριους) προέρχονται οἱ τέσσερις κυριώτερες ἑλληνικές φυλές: α) οἱ Ἀχαιοί, β) οἱ Ἴωνες καί γ) οἱ Αἰολεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐγκαταστάθηκαν στόν ἑλλαδικό χῶρο, ἐρχόμενοι ἀπό τόν βορά, ἀπό τόν 14ο π.Χ. αἰ. (1400) καί ἑξῆς, καί ἀργότερα δ) οἱ Δωριεῖς (1100). Οἱ φυλές αὐτές ἦταν ὀργανωμένες σέ πόλεις - κράτη, ἀνεξάρτητα μεταξύ τους. Ὡστόσο, εἶχαν κοινή καταγωγή («τό ὅμαιμον»), κοινή γλώσσα («τό ὁμόγλωσσον»), κοινή θρησκεία (τό ὁμόθρησκον) καί κοινές συνήθειες («τό ὁμότροπον» ἤ «τό ὁμοηθές»). Ὅλοι ἀπεκαλοῦντο «Ἕλληνες», ἀλλά τό ὄνομα αὐτό δέν ἦταν ὄνομα κράτους, ἀλλά κοινῆς καταγωγῆς καί πολιτισμοῦ. Σέ δύο τουλάχιστον περιπτώσεις στούς πρώτους αἰῶνες αὐτές οἱ πόλεις - κράτη ἐνώθηκαν σέ κοινή δράση: α) στήν ἐκστρατεία ἐναντίον τῆς Τροίας (1200) καί β) στήν ἀντιμετώπιση τοῦ περσικοῦ κινδύνου (492-480). Ἤδη τόν 10ο π.Χ. αἰ. ὁ Ἑλληνισμός εἶχε ὑψηλότατο πολιτισμό: τά ὁμηρικά ἔπη θεωροῦνται κορυφαῖα καί ἀξεπέραστα ποιητικά δημιουργήματα μέχρι σήμερα!

«Αγ. Γραφή, Εκκλησία, Παράδοση» 2025-6: Η απήχηση του αποστολικού λόγου

 

Διάγραμμα – Περίληψη Θέματος Γ' τοῦ Προγράμματος Μελέτης καί Ἑρμηνείας τῆς Ἁγίας Γραφῆς «Ἁγία Γραφή, Ἐκκλησία καί Παράδοση», περιόδου Γ', ἔτους 2025-2026. 

(Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα 16ης/11/2025)

Κείμενο: «Ἀδελφοί, 10,11 λέγει γάρ ἡ γραφή· Πᾶς ὁ πιστεύων ἐπ’ αὐτῷ (τῷ Χριστῷ) οὐ καταισχυνθήσεται. 12 Οὐ γάρ ἔστι διαστολή Ἰουδαίου τε καί Ἕλληνος· ὁ γάρ αὐτός Κύριος πάντων, πλουτῶν εἰς πάντας τούς ἐπικαλουμένους αὐτόν· 13 πᾶς γάρ ὅς ἄν ἐπικαλέσηται τό ὄνομα Κυρίου σωθήσεται. 14 Πῶς οὖν ἐπικαλέσονται εἰς ὅν οὐκ ἐπίστευσαν; Πῶς δέ πιστεύσουσιν οὗ οὐκ ἤκουσαν; Πῶς δέ ἀκούσουσι χωρίς κηρύσσοντος; 15 Πῶς δέ κηρύξουσιν ἐάν μή ἀποσταλῶσι; Καθώς γέγραπται· Ὡς ὡραῖοι οἱ πόδες τῶν εὐαγγελιζομένων εἰρήνην, τῶν εὐαγγελιζομένων τά ἀγαθά! 16 Ἀλλ’ οὐ πάντες ὑπήκουσαν τῷ εὐαγγελίῳ· Ἡσαΐας γάρ λέγει· Κύριε, τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν; 17 Ἄρα ἡ πίστις ἐξ ἀκοῆς, ἡ δέ ἀκοή διά ρήματος Θεοῦ. 18 Ἀλλά λέγω, μή οὐκ ἤκουσαν; Μενοῦνγε εἰς πᾶσαν τήν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν, καί εἰς τά πέρατα τῆς οἰκουμένης τά ρήματα αὐτῶν. 19 Ἀλλά λέγω, μή οὐκ ἔγνω Ἰσραήλ; Πρῶτος Μωϋσῆς λέγει· Ἐγώ παραζηλώσω ὑμᾶς ἐπ’ οὐκ ἔθνει, ἐπί ἔθνει ἀσυνέτῳ παροργιῶ ὑμᾶς. 20 Ἡσαΐας δέ ἀποτολμᾷ καί λέγει· Εὑρέθην τοῖς ἐμέ μή ζητοῦσιν, ἐμφανής ἐγενόμην τοῖς ἐμέ μή ἐπερωτῶσι. 21 Πρός δέ τόν Ἰσραήλ λέγει· ὅλην τήν ἡμέραν ἐξεπέτασα τάς χεῖράς μου πρός λαόν ἀπειθοῦντα καί ἀντιλέγοντα. 11,1 Λέγω οὖν, μή ἀπώσατο ὁ Θεός τόν λαόν αὐτοῦ; Μή γένοιτο· καί γάρ ἐγώ Ἰσραηλίτης εἰμί, ἐκ σπέρματος Ἀβραάμ, φυλῆς Βενιαμίν. 2 Οὐκ ἀπώσατο ὁ Θεός τόν λαόν αὐτοῦ ὅν προέγνω» (Ρωμ. 10,11 - 11,2).

«Αγ. Γραφή, Εκκλησία, Παράδοση» 2025-6: Ο Νόμος και ο Σταυρός του Χριστού

 

Διάγραμμα – Περίληψη Θέματος Β' τοῦ Προγράμματος Μελέτης καί Ἑρμηνείας τῆς Ἁγίας Γραφῆς «Ἁγία Γραφή, Ἐκκλησία καί Παράδοση», περιόδου Γ', ἔτους 2025-2026. 

(Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα 9ης/11/2025) 

Κείμενο: «6,11 Ἴδετε πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί. 12 Ὅσοι θέλουσιν εὐπροσωπῆσαι ἐν σαρκί, οὗτοι ἀναγκάζουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι, μόνον ἵνα μή τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ διώκωνται. 13 Οὐδέ γάρ οἱ περιτετμημένοι αὐτοί νόμον φυλάσσουσιν, ἀλλά θέλουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι, ἵνα ἐν τῇ ὑμετέρᾳ σαρκί καυχήσωνται. 14 Ἐμοί δέ μή γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μή ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, δι’ οὗ ἐμοί κόσμος ἐσταύρωται κἀγώ τῷ κόσμῳ. 15 Ἐν γάρ Χριστῷ Ἰησοῦ οὔτε περιτομή τι ἰσχύει οὔτε ἀκροβυστία, ἀλλά καινή κτίσις. 16 Καί ὅσοι τῷ κανόνι τούτῳ στοιχήσουσιν, εἰρήνη ἐπ’ αὐτούς καί ἔλεος, καί ἐπί τόν Ἰσραήλ τοῦ Θεοῦ. 17 Τοῦ λοιποῦ κόπους μοι μηδείς παρεχέτω· ἐγώ γάρ τά στίγματα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματί μου βαστάζω. 18 Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετά τοῦ πνεύματος ὑμῶν, ἀδελφοί· ἀμήν» (Γαλ. 6, 1-18).

«Ορθοδοξία Ελληνισμός Ρωμηοσύνη» 2025-6: Εκκλησία και Έθνος στην Ορθόδοξη Παράδοση

 

Διάγραμμα – Περίληψη Θέματος Α΄ τοῦ Προγράμματος Ὀρθόδοξης Κατήχησης «Ὀρθοδοξία Ἑλληνισμός Ρωμηοσύνη», περιόδου Γ΄, ἔτους 2025-2026. 

Ἡ ἐπικαιρότητα τοῦ θέματος: Τό τρίτο ἔτος λειτουργίας τοῦ Προγράμματος «Ὀρθοδοξία Ἑλληνισμός Ρωμηοσύνη», σέ συνεργασία μέ τό σωματεῖο «Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη». Τά προηγούμενα ἐνδιαφέροντα θέματα: α) «Τό Μυστήριο τοῦ Χριστοῦ» καί β) «Ἡ Λειτουργική Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας». Τό νέο θέμα: «Ἑλληνισμός καί Ὀρθοδοξία». Ἡ ἐπικαιρότητα τοῦ θέματος. Οἱ κατά καιρούς ἐκδηλώσεις μνήμης καί τιμῆς πρός τό ἔθνος - πατρίδα. Τό θέμα στήν ἱστορία τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ἡ φιλοπατρία, ὡς ὕψιστη ἑλληνική ἀρετή: «Μητρός τε καί πατρός καί τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν ἡ πατρίς» (Σωκράτης). Ἡ θυσία γιά τήν πατρίδα, ὡς καθῆκον καί ἰδανικό: «Εἷς οἰωνός ἄριστος, ἀμύνεσθαι περί πάτρης» (Ὅμηρος). Ἡ τιμή πρός τούς πεσόντες ὑπέρ πατρίδος (ἥρωες). Φιλοπατρία δέν σημαίνει ἀπόρριψη τῶν ἄλλων λαῶν ἤ πολιτισμῶν, ἀλλά κριτική στάση ἔναντί τους. Ὁ Ἑλληνισμός ἦταν πάντοτε ἀνοικτός σέ κάθε πολιτισμό, προσλαμβάνοντας κάθε θετικό στοιχεῖο καί ἐντάσσοντάς τό στό σῶμα του. Ἡ ἐνασχόληση μέ τά κοινά (ἡ πολιτική πράξη), ὡς μορφή καί ἐκδήλωση τῆς φιλοπατρίας: «Μόνοι γάρ τόν τε μηδέν τῶνδε (τῶν πολιτικῶν) μετέχοντα οὐκ ἀπράγμονα, ἀλλ᾿ ἀχρεῖον νομίζομεν» (Περικλής). Ἡ σημερινή κατάσταση - ἀνατροπή τῶν κυρίαρχων ἑλληνικῶν ἀξιῶν. Ἡ ἔκπτωση τῆς πολιτικῆς σέ ἐκμετάλλευση καί ἀπάτη. Ἡ ὑποτίμηση καί ὁ χλευασμός τῆς φιλοπατρίας: Ὅσοι ἀσχολοῦνται μέ τά ἐθνικά θέματα χαρακτηρίζονται «ἐθνικιστές, «ἐθνοκάπηλοι», «σωβινιστές», «μισαλλόδοξοι», «φασίστες», «ἀναχρονιστές», «ἀκροδεξιοί» κ.ἄ. Ἡ ἐθνοπροδοσία ἀκμάζει σέ ὅλο τό μεγαλεῖο της. Ἡ ἀνάδειξη ἀκραίων ἐθνικιστικῶν κινημάτων, ὡς ἀντίδραση στόν ἐθνομηδενισμό. Ἡ θέση τῆς Ἐκκλησίας: στήριξη τῶν ἐθνικῶν θεμάτων - πρωτοστάτης σέ ἐθνικούς καί ἀπελευθερωτικούς ἀγῶνες. Ὅμως, σέ πολλές περιπτώσεις ἡ Ἐκκλησία χρησιμοποιήθηκε (ἐργαλειοποιήθηκε) ἀπό δυνάμεις τῆς ἐξουσίας καί τοῦ κράτους. Ὡστόσο, ἡ θέση της δέν ταυτίζεται πλήρως μέ τά ἰδανικά τοῦ Ἐθνικισμοῦ.

«Αγ. Γραφή, Εκκλησία, Παράδοση» 2025-6: Εισαγωγή στη νέα Θεματική Ενότητα

 

Διάγραμμα – Περίληψη Θέματος Α' τοῦ Προγράμματος Μελέτης καί Ἑρμηνείας τῆς Ἁγίας Γραφῆς «Ἁγία Γραφή, Ἐκκλησία καί Παράδοση», περιόδου Γ', ἔτους 2025-2026. 

Ἡ νέα ἑνότητα: Τό τρίτο ἔτος λειτουργίας τοῦ Προγράμματος «Ἁγία Γραφή, Ἐκκλησία καί Παράδοση». Σέ προηγούμενες ἑνότητες ἔχουμε ἀναφερθεῖ: α) Σέ εὐαγγελικά Ἀναγνώσματα Κυριακῶν τοῦ ἔτους. β) Σέ λειτουργικά (προσευχητικά) κείμενα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ἡ νέα θεματική ἑνότητα μέ περιεχόμενο ἀποστολικά Ἀναγνώσματα Κυριακῶν τοῦ ἔτους καί θέμα: «Ἀποστολικός λόγος καί σύγχρονη κοινωνία». Γενικά, ἀντικείμενο τοῦ Προγράμματος εἶναι, ἡ Ἁγία Γραφή, ἡ βάση καί τό θεμέλιο τῆς πίστης μας. Τί εἶναι ἡ Ἁγία Γραφή; α) Λόγος περί τοῦ Θεοῦ καί λόγος περί τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. β) Ἀποκεκαλυμένος λόγος, ὄχι ὁποιοσδήποτε λόγος, ἀλλά λόγος πού ἔχει ἀποκαλυφθεῖ ἀπό τόν ἴδιο τόν Θεό. Στήν Ἁγία Γραφἠ ὁμιλεῖ ὁ Χριστός, ὁ Ὁποῖος ἀποκαλύπτει ἐκεῖ τόν Ἑαυτό Του. Ἡ Ἁγ. Γραφή περιέχει τήν ἀποκάλυψη τοῦ Χριστοῦ στούς Προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καί στούς Ἀποστόλους Του στήν Καινή Διαθήκη. Ἔτσι, διαιρεῖται σέ α) Παλαιά Διαθήκη, ἡ ὁποία ἀναφέρεται στίς ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ πρίν τήν Ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου Του καί β) Καινή Διαθήκη, ἡ ὁποία ἀναφέρεται στήν Ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, στό ἔργο τοῦ Χριστοῦ καί στή δράση τῶν Ἀποστόλων Του. Ἡ Παλαιά Διαθήκη διαιρεῖται σέ 1) «Νόμο» (Πεντάτευχο), 2) «Προφῆτες» καί 3) «Ἁγιόγραφα» (λοιπά ἱερά κείμενα). Ἡ Καινή Διαθήκη διαιρεῖται σέ 1) Εὐαγγέλια, 2) Πράξεις, 3) Ἐπιστολές καί 4) Ἀποκάλυψη. Φυσικά, ἡ Ἁγία Γραφή κατέχει κεντρική θέση στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας. Μέσω αὐτῆς ὁ Χριστός ἐνεργεῖ καί ἀποκαλύπτεται μυστικά σέ ὅσους τήν μελετοῦν μέ προϋποθέσεις. Ἡ Ἁγία Γραφή προῆλθε ἀπό τήν Ἐκκλησία, γεννήθηκε μέσα στήν Ἐκκλησία, κατανοεῖται μόνο στήν Ἐκκλησία καί ἑρμηνεύεται ὀρθά μόνο στήν Ἐκκλησία. Ἐκτός Ἐκκλησίας, ὅταν ἐπιχειροῦν νά τήν ἑρμηνεύσουν, αἱρετικοί ἤ κοσμικοί ἤ ἑρμηνευτές μέ ἐπιστημονικά ἀποκλειστικά κριτήρια, παραμένει ὡς πρός τήν οὐσία της, «βιβλίον ... κατεσφραγισμένον σφραγῖσιν ἑπτά» (Ἀποκ. 5,1)! Θεωροῦμε τήν Ἁγία Γραφή «θεόπνευστη», ἀλλά ἡ θεοπνευστία της δέν ὀφελεῖ τούς ἐκτός Ἐκκλησίας μελετητές της (αἱρετικούς ἤ κοσμικούς).

Ο Πάνας και η Άλωση της Τριπολιτσάς

 

Ο ΠΑΝΑΣ ΚΑΙ Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΣ 

Μέ μεγάλη ἔκπληξη καί θλίψη παρακολουθήσαμε στήν παράσταση μέ τίτλο «Ἀνάσσα Ἐλευθερίας», πού πραγματοποιήθηκε ὑπό τήν αἰγίδα τοῦ Δήμου Τρίπολης στίς 27/9/2025 στήν πλατεία Ἄρεως καί στό πλαίσιο τῶν ἑορτασμῶν γιά την Ἅλωση τῆς Τριπολιτσᾶς, νά προβάλλεται ὡς ἐμψυχωτής τῶν ἡρωϊκῶν ἀγωνιστῶν τοῦ 1821 ὁ ἀρχαῖος ρυπαρός «θεός» Πάνας τῆς ἑλληνικῆς μυθολογίας.

Το Halloween, η «Ημέρα των Νεκρών» και ο Αποκρυφισμός

 

ΤΕΥΧΟΣ 132        ΤΡΙΠΟΛΗ        ΙΟΥΛΙΟΣ - ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2025 

ΤΟ HALLOWEEN,
Η «ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ» ΚΑΙ Ο ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ 

Οἱ ρίζες τῶν ἐκδηλώσεων τοῦ Χάλογουϊν 

Τό Χάλογουϊν (ἀγγλ. Halloween) εἶναι μία νεόκοπη ἑορτή, πού σέ διάφορες ἀγγλοσαξονικές χῶρες θεωρεῖται ἰσάξια μέ τά Χριστούγεννα! Δέν εἶναι τυχαῖο, πού προηγεῖται τό ὄψιμο φθινόπωρο καί ἐπιτρέπει στά ἐμπορικά καταστήματα κερδοσκοπία ἰδίως γιά «ἀθῶες» παιδικές ἐκδηλώσεις καί συνευωχίες (party). Προετοιμάζεται ὅλο τόν μήνα Ὀκτώβριο καί κορυφώνεται τή νύχτα τῆς 31ης Ὀκτωβρίου, ὡς παραμονή τῆς Ἡμέρας τῶν Ἁγίων Πάντων, ἡ ὁποία γιά τόν προτεσταντικό κόσμο εἶναι ἡ 1η Νοεμβρίου. Κατ’ αὐτούς, ἡ Ἡμέρα τῶν Ἁγίων Πάντων δέν τιμᾶ μόνο τούς Ἁγίους ἀλλά καί τίς ψυχές τῶν νεκρῶν προγόνων.

Κακῶς ἡ ἑορτή αὐτή συγχέεται μέ τίς Ἑλληνικές παραδοσιακές Ἀπόκριες, διότι ἔχει περισσότερο καί σαφέστερα μυστικιστικό καί ἀποκρυφιστικό χαρακτήρα καί τελετουργικό νεοειδωλολατρικῆς ἐκτόνωσης. Οἱ θρησκειολόγοι γνωρίζουν, πώς τό Halloween ἀποτελεῖ ἐξέλιξη τῆς ἀρχαίας κέλτικης ἑορτῆς Samhaim (Σαμουΐν). Οἱ ἀρχαιολόγοι ἀνακάλυψαν στά ἕλη τῆς Ἰρλανδίας ἀνθρώπινα σώματα, πού ἦταν σχεδόν τέλεια διατηρημένα καί μουμιοποιημένα, καλυμμένα ἐξ’ ὁλοκλήρου μέ μαύρη τύρφη, πού κρατοῦσε τό σῶμα καί τό πρόσωπο ἀναλλοίωτα γιά αἰῶνες μαζί μέ τά μαλλιά. Πρόκειται γιά τά ἀνθρώπινα ἀπομεινάρια μιᾶς τελετουργικῆς θυσίας βασιλιάδων καί εὐγενῶν, πού θυσιάζονταν γιά νά ἐξευμενιστεῖ ὁ χρόνος, ὅταν ἔφερνε ἐπιδημίες, ἀτυχίες καί σιτοδεῖες. Θεωροῦσαν πώς ὅσοι θυσιάζονταν, μποροῦσαν νά παραμένουν «ζωντανοί νεκροί» μεταξύ τῶν συγγενῶν τους, καθώς, ὅπως πίστευαν, κατά τήν διάρκεια τοῦ Σαμουΐν ἄνοιγαν οἱ πύλες, πού κρατοῦσαν τόν κόσμο τῶν νεκρῶν, καί οἱ ἀγαπημένοι ἄνθρωποι, πού εἶχαν πεθάνει, ἐπανέρχονταν. Γι’ αὐτό καί οἱ συμμετέχοντες στήν ἑορτή ἄφηναν φαγητό ἔξω ἀπό τό κατώφλι τοῦ σπιτιοῦ τους, ὥστε νά ταΐσουν τά περιπλανώμενα πνεύματα, προσπαθώντας συχνά νά τά προσκαλέσουν ἐντός τῆς οἰκίας! Ἄλλοι τά λυπόντουσαν καί ἄφηναν τίς πόρτες ὀρθάνοιχτες, ἔχοντας προετοιμάσει εἰδικό χῶρο γιά νά ξεκουραστοῦν. Σύμφωνα μέ ἕνα ἰρλανδικό θρύλο, μερικά πνεύματα δέν ἦταν τόσο εἰρηνικά, ἀλλά ἐκείνη τήν ἡμέρα ἐμφανιζόταν ἕνα πλάσμα μέ ὄνομα Aileen, τό ὁποῖο ἔκαιγε τήν πόλη Tara σέ κάθε Σαμουΐν, γι’ αὐτό καί ἀρκετοί φοβόντουσαν αὐτό τό ἔθιμο καί τό περνοῦσαν μέ τίς πόρτες ἑρμητικά κλειστές. Κατά τή διάρκεια ἑνός Σαμουΐν, καλοῦσαν πνεύματα νεκρῶν γιά νά πληροφορηθοῦν τό μέλλον τους, ἐνῶ ἡ πυρά ἔπαιζε σημαντικό ρόλο στόν ἑορτασμό τοῦ ἀρχαίου παγανιστικοῦ Χάλογουϊν. Οἱ κάτοικοι τῶν κελτικῶν νησιῶν καί περιφερειῶν ἄναβαν φωτιές ἔξω ἀπό τίς οἰκίες τους, ὅμως μερικές λεπτομέρειες τοῦ τελετουργικοῦ αὐτοῦ εἶναι ἐπικίνδυνες καί τρομακτικές: οἱ ἄρρενες τελεστές πήγαιναν ἀπό πόρτα σέ πόρτα καί ζητοῦσαν τή φωτιά, πού θά ἔκαιγε τίς μάγισσες, καθήμενοι ὅσο πιό κοντά μποροῦσαν χωρίς νά καοῦν, ἀλλά ἀφήνοντας τήν αἰθάλη τοῦ καπνοῦ νά τούς ἀγγίξει, γιά νά ἀποκτήσουν προστατευτικό μανδύα ἀπό τά μάγια. Στήν Οὐαλία τά ἀγόρια πηδοῦσαν πάνω ἀπό τή φωτιά, ἐπειδή φαντάζονταν πώς ἕνα μαγικό πλάσμα ὀνόματι «μαῦρος χοῖρος» θά αἰχμαλώτιζε τόν πιό ἀργό καί θά τόν σκότωνε!

«Βασίλειος ο Μέγας», τεύχ. 107, Ιούν. - Σεπτ. 2025

 

ΤΕΥΧΟΣ 107      ΤΡΙΠΟΛΙΣ      ΙΟΥΝΙΟΣ - ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2025

Ὁ νέος Ἐφημέριος καί Προϊστάμενος τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ
Ἀρχιμ. Στέφανος Καππές

 Τό Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου 2025 ἦταν μέρα ἱστορική γιά τόν Μητροπολιτικό Ναό τοῦ Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως, γιά τήν Ἐνορία μας, ἀλλά καί γιά τή Μητρόπολή μας, ἀφοῦ μέ ἰδιαίτερη λαμπρότητα τελέσθηκε ἡ εἰς Πρεσβύτερον Χειροτονία τοῦ Ἀρχιδιακόνου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως π. Στεφάνου Καππέ ἀπό τόν Σεβ. Ποιμενάρχη μας, Μητροπολίτη Μαντινείας καί Κυνουρίας κ. Ἐπιφάνιο, πλαισιούμενο ἀπό πλειάδα Ἀρχιερέων καί ἄλλων Κληρικῶν. Ὁ νέος Πρεσβύτερος προχειρίσθηκε σέ Ἀρχιμανδρίτη καί ἀνέλαβε τά καθήκοντα τοῦ Ἐφημερίου καί Προϊσταμένου τοῦ Μητροπολιτικοῦ μας Ναοῦ καί τοῦ Πρωτοσυγκέλλου τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας.

Στή θέση τοῦ Ἐφημερίου τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ διεδέχθη τόν συνταξιοδοτηθέντα Ἐφημέριο Ἀρχιμανδρίτη Βενέδικτο Καρύδη (σχετικό ἀφιέρωμα στό πρόσωπό του θά παραθέσουμε στό ἑπόμενο τεῦχος τοῦ ἐντύπου μας), στή θέση τοῦ Προϊσταμένου τοῦ Ναοῦ διεδέχθη τόν Πρωτοπρεσβύτερο καί Ἐφημέριο τοῦ Ναοῦ π. Ἰωάννη Σουρλίγγα καί στή θέση τοῦ Πρωτοσυγκέλλου διεδέχθη τόν Βοηθό Ἐπίσκοπο τῆς Μητροπόλεως Τεγέας κ. Θεόκλητο.

Στήν Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου στόν Μητροπολιτικό Ναό τό ὡς ἄνω Σάββατο 27/9/2025 χοροστάτησε ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, στό δέ Ἀρχιερατικό Συλλείτουργο, πού ἀκολούθησε, προέστη ὁ Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Ἐπιφάνιος, συλλειτουργούντων τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου, Λευκάδος καί Ἰθάκης κ. Θεοφίλου, Ἰλίου, Ἀχαρνῶν καί Πετρουπόλεως κ. Ἀθηναγόρου, Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καί Ὠρωποῦ κ. Κυρίλλου, Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως κ. Νικηφόρου καί τῶν Θεοφ. Ἐπισκόπων Κεράμων κ. Βαρθολομαίου καί Τεγέας κ. Θεοκλήτου. Συμπροσευχόμενος ἐκ τοῦ Βήματος παρέστη ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Σιγκαπούρης κ. Κωνσταντῖνος.

Εὐχόμενοι στόν νέο Ἐφημέριο καί Προϊστάμενο τοῦ Μητροπολιτικοῦ μας Ναοῦ νά εἶναι πάντα ΑΞΙΟΣ Λειτουργός τοῦ Κυρίου καί ἡ διακονία του στά νέα καθήκοντα νά εἶναι εὐλογημένη πλουσίως παρά Κυρίου καί καρποφόρος, παραθέτουμε τόν Χειροτονητήριο Λόγο στήν εἰς Πρεσβύτερον Χειροτονία του.

Η Ανάσταση του Κυρίου και οι αμφισβητήσεις της

 

ΤΕΥΧΟΣ 131             ΤΡΙΠΟΛΗ            ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΙΟΥΝΙΟΣ 2025 

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ 

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, ὡς «σημεῖον ἀντιλεγόμενον» 

Ὅπως γνωρίζουμε, ὁ ἅγιος Συμεών ὁ Θεοδόχος, στήν Ὑπαπαντή τοῦ Κυρίου, δήλωσε προφητικά στήν Μητέρα τοῦ Ἰησοῦ, τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ὅτι τό θεῖο Βρέφος, πού κρατοῦσε στά χέρια του, θά εἶναι «σημεῖον ἀντιλεγόμενον» (Λουκ. 2,34), δηλαδή θέμα γιά τό ὁποῖο συνεχῶς θά ἐρίζουν καί θά ἀντιλέγουν οἱ ἄνθρωποι. Πράγματι, αὐτό συμβαίνει ἀπό τότε μέχρι σήμερα καί θά συμβαίνει μέχρι τό τέλος τοῦ κόσμου. Ἀκόμη καί ὅταν ὁ Ἰησοῦς ζοῦσε ἀνάμεσά μας, ἄλλοι τόν δέχονταν καί πίστευαν στό κήρυγμά Του καί ἄλλοι τόν ἀμφισβητοῦσαν καί τόν ἀπέρριπταν.

Ὁλόκληρο τό ἔργο καί τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ εἶναι «σημεῖον ἀντιλεγόμενον»! Πολύ περισσότερο, ὅμως, εἶναι «σημεῖον ἀντιλεγόμενον» ἡ κορυφαία πράξη τοῦ ἔργου Του, ἡ Ἀνάσταση. Αὐτό εἶναι φυσικό καί εὐνόητο: Ὅποιος δέχεται τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι ὑποχρεωμένος νά τόν ἀποδεχθεῖ ὅπως ἀκριβῶς εἶναι, δηλαδή ὡς Θεό, καί, ἑπομένως, νά πιστέψει σ’ Αὐτόν. Ὅποιος δέν θέλει νά πιστέψει τόν Χριστό ὅπως ἀκριβῶς εἶναι, ἐπινοεῖ τρόπους νά ἀμφισβητήσει πρῶτα ἀπ’ ὅλα τήν Ἀνάστασή Του. Γιατί, ἄν ὁ Χριστός δέν ἀναστήθηκε πραγματικά, τότε δέν εἶναι Θεός, ἀλλά ἕνας κοινός ἄνθρωπος. Ἐνδεχομένως, μπορεῖ νά ἦταν σοφός, ἤ μεγάλος, ἤ ἅγιος, ἀλλά τίποτε παραπάνω ἀπό κοινός ἄνθρωπος. Ἕνα τέτοιο πρόσωπο οὔτε σώζει, οὔτε λυτρώνει, οὔτε λατρεύεται. Ἡ λατρεία του εἶναι μιά ἀκόμη μορφή εἰδωλολατρίας καί ἡ σχέση μας μαζί του εἶναι ὅμοια μέ τή σχέση τῶν ὀπαδῶν μιᾶς φιλοσοφίας ἤ μιᾶς ἰδεολογίας μέ τόν ἐπινοητή της.

«Βασίλειος ο Μέγας», τεύχ. 106, Απρ. - Ιούν. 2025

 

ΤΕΥΧΟΣ 106         ΤΡΙΠΟΛΙΣ        ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΙΟΥΝΙΟΣ 2025 

ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ

ΧΑΡΙΤΙ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΑΓΙΟΥ ΠΑΣΧΑ 2025

 Πρός

Τόν Ἱερόν Κλῆρον, τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες καί τόν εὐσεβῆ Λαόν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας. 

«Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός»

Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Μαζί μέ τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό, ὅλοι μας ἀπόψε, ψάλλουμε, μετέχοντες ἐμπειρικά στό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ μας, «Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός, οὐρανός τε καί γῆ καί τά καταχθόνια».

Ὅλος ὁ κόσμος, ὁ ὁρατός καί ὁ ἀόρατος, ἀπόψε χαίρει καί ἀγάλλεται, μέ τήν πλημμυρίδα τοῦ «ἀνέσπερου φωτός».

Εἶναι τό φῶς τοῦ Φωτοδόχου καί Ζωοπαρόχου Τάφου, τό Ἱερό φῶς, τό φῶς τοῦ Παναγίου Τάφου. «Δεῦτε λάβετε φῶς ἐκ τοῦ ἀνεσπέρου φωτός».