Η οικονομική αυτοκρατορία των «Μαρτύρων του Ιεχωβά»

 

ΤΕΥΧΟΣ 119           ΤΡΙΠΟΛΙΣ              ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΙΟΥΝΙΟΣ 2022 

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ «ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ» 

Αἱρέσεις καί οἰκονομία 

Ὅσοι ἀσχολοῦνται μέ τό φαινόμενο τῶν σύγχρονων αἱρέσεων, διαπιστώνουν ὅτι αὐτές ἐπιχειροῦν νά διεισδύσουν σέ κάθε τομέα τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς, μέ σκόπο νά τόν ἁλλώσουν, νά τόν κυριεύσουν ἤ τουλάχιστον νά τόν ἐκμεταλλευτοῦν. Ἕνας ἀπό αὐτούς εἶναι ἡ οἰκονομία. Ὑπάρχουν αἱρέσεις καί παραθρησκευτικές ὀργανώσεις, πού ἐπιχειροῦν νά ἐλέγξουν ἀκόμη καί οἰκονομίες κρατῶν (Σαηεντολογία) ἤ νά θέσουν στήν ἀπόλυτη ἐξουσία τους κερδοφόρες ἐπιχειρήσεις. Ἄλλες ἐμφανίζονται ὡς οἰκονομικές αὐτοκρατορίες, μέ ἰσχυρή παρουσία στήν παγκόσμια οἰκονομία. Γενικά, οἱ αἱρέσεις δέν ἐνδιαφέρονται γιά τή σωτηρία ἤ γιά τό καλό τῶν μελῶν τους, ἀλλά γιά τήν ἐκμετάλλευσή τους. Εἶναι μηχανισμοί σκληρῆς οἰκονομικῆς (καί κάθε ἄλλου εἴδους) ἐκμετάλλευσης.

Πόλεμος και ειρήνη στην Ορθοδοξία και στις αιρέσεις

 

ΤΕΥΧΟΣ 118             ΤΡΙΠΟΛΙΣ               ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ - ΜΑΡΤΙΟΣ 2022 

ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ 

Τό αἴτημα τῆς εἰρήνης στίς μέρες μας 

Ἡ ἀνθρωπότητα στίς μέρες μας ζεῖ καί πάλι τήν ἀβεβαιότητα καί τόν φόβο ἀπό τόν παραλογισμό τοῦ πολέμου, μέ ἀφορμή τά τραγικά γεγονότα, πού ἐξελίσσονται στήν Οὐκρανία. Τό λυπηρό εἶναι ὅτι, ἐκεῖ ὁ πόλεμος μαίνεται μεταξύ δύο Ὀρθοδόξων καί ἀδελφῶν λαῶν! Βέβαια, ἡ ἀπειλή τοῦ πολέμου ποτέ δέν ἔλειψε ἀπό τόν πλανήτη μας. Θά περιμέναμε, ὅμως, μετά τήν τραγική ἐμπειρία δύο Παγκοσμίων Πολέμων, νά ἔχει «συνετιστεῖ» ἡ ἀνθρωπότητα, μέ πρώτους τούς ἰσχυρούς τῆς γῆς. Ἀντίθετα, ὅπως φαίνεται, εἴμαστε στά πρόθυρα ἑνός τρίτου πιό καταστρεπτικοῦ Παγκοσμίου Πολέμου μέ ἀπρόβλεπτες συνέπειες, πού ὅλοι εὐχόμεθα νά ἀποφευχθεῖ. Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, ὅλες τίς ἀνθρώπινες προσπάθειες γιά τήν ἐπικράτηση τῆς εἰρήνης βλέπουμε νά ναυαγοῦν. Οὔτε οἱ διεθνεῖς ὀργανισμοί, οὔτε οἱ ἰσχυρές συμμαχίες, οὔτε οἱ κατά καιρούς διακρατικές συνθῆκες, οὔτε τά εἰρηνευτικά κινήματα, πού ἀναπτύχθηκαν ἔντονα, ἰδιαίτερα μετά τόν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατόρθωσαν νά φέρουν τήν εἰρήνη στόν κόσμο.

«Βασίλειος ο Μέγας», τεύχ. 94, Απρ. - Ιούν. 2022

 

ΤΕΥΧΟΣ 94         ΤΡΙΠΟΛΙΣ      ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΙΟΥΝΙΟΣ 2022

Α Λ Ε Ξ Α Ν Δ Ρ Ο Σ

ΧΑΡΙΤΙ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ

 ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΣΧΑ 2022

 Πρός τόν Ἱερόν Κλῆρον, τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες καί τόν εὐσεβῆ Λαόν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας.

 Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά καί φιλόθεα τῆς Ἐκκλησίας,

XPΙΣTOΣ ΑΝΕΣΤΗ!

 Τόν ἀναστάσιμον τοῦτον χαιρετισμόν ἀπευθύνοντες πρός τήν ἀγάπη σας ζοῦμε τήν φιλάνθρωπον ἐνέργειαν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ καί Σωτῆρος τῶν ψυχῶν ἡμῶν, διά τοῦ Ὁποίου τά πάντα ἐγένοντο, ὧστε νά ἀπολαμβάνουν οἱ ἄνθρωποι τήν ζωήν.

Τό θεῖον δῶρον τῆς ζωῆς εἶναι συνδυασμένον κατά τήν πρόθεσιν τοῦ Θεοῦ καί μέ τήν χαράν. Ἐπλήσθη χαρᾶς τό στόμα τῶν Μυροφόρων, ὅταν λέγουν «Ἀνέστη ὁ Κύριος», καί ἀπό τότε μυριόστομος ἀκούγεται ἡ φωνή «XPΙΣTOΣ ΑΝΕΣΤΗ» καί μυριάδων πιστῶν Χριστιανῶν ἡ ψυχή καί ἡ καρδία πληροῦνται χαρᾶς, ὅταν ἐπαναλαμβάνουν τό μήνυμα «XPΙΣTOΣ ΑΝΕΣΤΗ», διότι ὅλοι αἰσθανόμεθα τήν ζωήν ὡς μίαν τῶν μεγαλυτέρων ἀξιῶν τοῦ ἀνθρώπου καί μάλιστα ἐκείνην μέσῳ τῆς ὁποίας ἀπολαμβάνομεν ὅλες τίς δωρεές τοῦ Θεοῦ.

Το άγιο Βάπτισμα στη ζωή της Εκκλησίας

 

ΤΟ ΑΓΙΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 

(Ἄρθρο ἀπό τό ἔντυπο «Βασίλειος ὁ Μέγας. Δελτίον Ἐπικοινωνίας τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγ. Βασιλείου Τριπόλεως», Τρίπολις, τεῦχ. 93, Ἰαν. - Μάρτ. 2022). 

Στήν ἐποχή μας τονίζεται ὅλο καί περισσότερο ἡ σημασία τοῦ Βαπτίσματος σέ ὁλόκληρο τόν Χριστιανικό κόσμο. Τό Μυστήριο αὐτό ἔχει ὑποτιμηθεῖ μεταξύ τῶν Προτεσταντῶν, ὅπου θεωρεῖται συνήθως ἁπλή τελετή, χωρίς οὐσιαστικές συνέπειες γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Γιά μᾶς τούς Ὀρθοδόξους, βέβαια, ἡ ἀξία του εἶναι δεδομένη. Εἶναι τό πρῶτο Μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ἐκεῖνο πού μᾶς εἰσάγει στόν ἁγιασμένο χῶρο της, εἶναι ἡ «θύρα τῆς Ἐκκλησίας», εἶναι ἐκεῖνο, πού μᾶς καθιστᾶ μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού μᾶς ἑνώνει μέ τόν Χριστό, πού κυριολεκτικά σώζει (βέβαια, μέ προϋποθέσεις, ὅπως ἡ πίστη καί ἡ κατά Χριστόν ζωή). Ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς εἶχε τονίσει ὅτι, ἄν κάποιος δέν «γεννηθῇ (γιά δεύτερη φορά) ἐξ ὕδατος καί Πνεύματος (ἀπό τό νερό τοῦ Βαπτίσματος καί ἀπό τή Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πού ἐνεργεῖ στό Μυστήριο αὐτό) οὐ δύναται εἰσελθεῖν εἰς τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ (δέν πρόκειται νά μπεῖ στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ!)» (Ἰω. 3,5). Τό Βάπτισμα εἶναι, λοιπόν, θεοσύστατο Μυστήριο! Ὅπως εἶναι γνωστό, ὁ Κύριος, πρίν ἀναληφθεῖ στόν οὐρανό, ἀπέστειλε τούς Μαθητές Του στόν κόσμο νά κηρύξουν τό Εὐαγγέλιο παντοῦ, μέ τήν ἐντολή νά βαπτίζουν «εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» ὅσους πίστευαν στό κήρυγμά τους (Ματθ. 28, 19-20). Ἀλλοῦ διαβεβαιώνει ὅτι, ὅποιος πιστέψει καί βαπτιστεῖ, ἐκεῖνος θά σωθεῖ (Μάρκ. 16,16).

«Βασίλειος ο Μέγας», τεύχ. 93, Ιαν. - Μάρτ. 2022

 

ΤΕΥΧΟΣ 93         ΤΡΙΠΟΛΙΣ      ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ - ΜΑΡΤΙΟΣ 2022 

Τό ἅγιο Βάπτισμα στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας 

Στήν ἐποχή μας τονίζεται ὅλο καί περισσότερο ἡ σημασία τοῦ Βαπτίσματος σέ ὁλόκληρο τόν Χριστιανικό κόσμο. Τό Μυστήριο αὐτό ἔχει ὑποτιμηθεῖ μεταξύ τῶν Προτεσταντῶν, ὅπου θεωρεῖται συνήθως ἁπλή τελετή, χωρίς οὐσιαστικές συνέπειες γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Γιά μᾶς τούς Ὀρθοδόξους, βέβαια, ἡ ἀξία του εἶναι δεδομένη. Εἶναι τό πρῶτο Μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ἐκεῖνο πού μᾶς εἰσάγει στόν ἁγιασμένο χῶρο της, εἶναι ἡ «θύρα τῆς Ἐκκλησίας», εἶναι ἐκεῖνο, πού μᾶς καθιστᾶ μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού μᾶς ἑνώνει μέ τόν Χριστό, πού κυριολεκτικά σώζει (βέβαια, μέ προϋποθέσεις, ὅπως ἡ πίστη καί ἡ κατά Χριστόν ζωή). Ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς εἶχε τονίσει ὅτι, ἄν κάποιος δέν «γεννηθῇ (γιά δεύτερη φορά) ἐξ ὕδατος καί Πνεύματος (ἀπό τό νερό τοῦ Βαπτίσματος καί ἀπό τή Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πού ἐνεργεῖ στό Μυστήριο αὐτό) οὐ δύναται εἰσελθεῖν εἰς τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ (δέν πρόκειται νά μπεῖ στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ!)» (Ἰω. 3,5). Τό Βάπτισμα εἶναι, λοιπόν, θεοσύστατο Μυστήριο! Ὅπως εἶναι γνωστό, ὁ Κύριος, πρίν ἀναληφθεῖ στόν οὐρανό, ἀπέστειλε τούς Μαθητές Του στόν κόσμο νά κηρύξουν τό Εὐαγγέλιο παντοῦ, μέ τήν ἐντολή νά βαπτίζουν «εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» ὅσους πίστευαν στό κήρυγμά τους (Ματθ. 28, 19-20). Ἀλλοῦ διαβεβαιώνει ὅτι, ὅποιος πιστέψει καί βαπτιστεῖ, ἐκεῖνος θά σωθεῖ (Μάρκ. 16,16).

Εκδημία Μητροπολίτου Νεαπόλεως Αμβροσίου (+11/5/2022)

 

ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ

ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟ 

Πανιερώτατε Μητροπολῖτα Καπιτωλιάδος κ. Ἡσύχιε, ἐκπρόσωπε τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ. Θεοφίλου,

Σεβασμιώτατε Μητροπολῖτα Κίτρους, Κατερίνης καί Πλαταμῶνος κ. Γεώργιε,

Θεφιλέστατε Ἐπίσκοπε Τεγέας κ. Θεόκλητε, ἐκπρόσωπε τοῦ σεπτοῦ Ποιμενάρχου ἡμῶν, Μητροπολίτου Μαντινείας καί Κυνουρίας κ. Ἀλεξάνδρου,

Πανοσιολογιώτατε Ἔξαρχε τοῦ Παναγίου Τάφου ἐν Ἑλλάδι κ. Ραφαήλ,

σεβαστοί πατέρες καί ἀδελφοί,

εὐλογημένε Λαέ τοῦ Κυρίου,

Ἡ τοπική μας Ἐκκλησία, ἡ Ἱερά Μητρόπολις Μαντινείας καί Κυνουρίας, ὁμοῦ μετά τοῦ παλαιφάτου Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, προπέμπει σήμερα στήν αἰωνιότητα τόν μακαριστό Μητροπολίτη Νεαπόλεως καί Σαμαρείας κυρό Ἀμβρόσιο. Τόν Ἀρχιερέα τῆς Σιωνίτιδος Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος, ἄν καί διακόνησε σέ τόπους μακρυνούς, ἀλλά τούς πλέον ἡγιασμένους, συνδέθηκε στενά μέ τήν Μητρόπολή μας, λόγῳ τῆς μακρᾶς φιλίας του μέ τόν σεπτό Ποιμενάρχη μας κ. Ἀλέξανδρο καί λόγῳ τῆς γνωριμίας του μέ πάμπολλους προσκυνητές, πού κατέφθαναν στήν Ἁγία Γῆ, γιά νά προσκυνήσουν τούς τόπους ὅπου ὁ Κύριός μας ἔζησε καί περιεπάτησε, «ἐσταυρώθη δι’ ἡμᾶς» καί «ἀνέστη ἐκ νεκρῶν ... ζωήν χαρισάμενος».

Εγκαίνια Ενοριακού Κέντρου Πελάγους, 26/4/2022

 

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ

ΤΟΥ ΕΝΟΡΙΑΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΕΛΑΓΟΥΣ

 Σεβασμιώτατε, σεβαστοί πατέρες καί ἀγαπητοί ἀδελφοί, Χριστός ἀνέστη!*

Μέσα τό κλίμα τῆς ἀφάτου χαρᾶς, τῆς ἀγαλλιάσεως καί τῆς εὐφροσύνης, γιά τό κοσμοσωτήριο γεγονός τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, ἑορτάζει καί τιμᾶ ἡ Ἐκκλησία μας σήμερα τή μνήμη τοῦ ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου καί Εὐαγγελιστοῦ Μάρκου. Ἰδιαίτερα δέ, ἡ μικρή αὐτή Ἐνορία πανηγυρίζει ἐπί τῇ μνήμῃ τοῦ προστάτου της καί Εὐαγγελιστοῦ τοῦ Κυρίου, στενοῦ μαθητοῦ τοῦ πρωτοκορυφαίου ἀποστόλου Πέτρου, πού μυήθηκε ἀπό αὐτόν στά μυστήρια τῆς πίστεως, ἔγινε κήρυκας τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ καί κατέγραψε ὅσα ἄκουσε καί ὅσα ἔζησε στό Εὐαγγέλιό του. Ὁ Κύριος, ὅπως εἶναι γνωστό, ὁδήγησε τά βήματά του στή μεγάλη πόλη τῆς Ἀλεξανδρείας, ὅπου μετέφερε τό μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου καί ἵδρυσε τήν ἐκεῖ Ἐκκλησία, τήν ὁποία ἐκλέϊσαν μεγάλοι Πατριάρχες καί Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ὁ Μέγας Ἀθανάσιος, ὁ ἅγιος Κύριλλος, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ἐλεήμων καί πολλοί ἄλλοι. Ὁλοκληρώνοντας δέ τόν ἐπίγειο βίο του, ὁ ἅγιος Ἀπόστολος καί Εὐαγγελιστής Μᾶρκος, ἔλαβε καί τόν στέφανο τοῦ Μαρτυρίου, ὑπομένοντας φρικτά βασανιστήρια γιά τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ καί διακηρύσσοντας στόν κόσμο ὅτι Ἐκεῖνος, ὁ Χριστός, εἶναι «ἡ ἀνάστασις καί ἡ ζωή» καί ὅτι ὁ πιστεύων εἰς Αὐτόν «κἄν ἀποθάνῃ ζήσεται»![1]

«Ορθοδοξία καί Ζωή»: Η αγιότητα της Εκκλησίας

 

Διάγραμμα – Περίληψη Θέματος ΙΗ΄ τοῦ Θεολογικοῦ Προγράμματος «Ὀρθοδοξία καί Ζωή» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας, περιόδου ΙΣΤ΄, ἔτους 2021-2022. 

Εἰσαγωγικά: Μία τῶν τεσσάρων ἰδιοτήτων τῆς Ἐκκλησίας, κατά τό Σύμβολο τῆς Πίστεως, εἶναι ἡ ἁγιότητα. Ἡ Ἐκκλησία ὁρίζεται, μεταξύ ἄλλων, ὡς «κοινωνία ἁγίων». Τί σημαίνει ἁγιότητα καί «κοινωνία ἁγίων»; Ἅγιος εἶναι: α) ὁ ἀπαλλαγμένος ἀπό κάθε ἁμαρτία, β) ὁ ἀφιερωμένος (ὁ ἀνατεθείς) στόν Θεό. Ὅμως, εἶναι ὅλοι οἱ ἀνήκοντες στήν Ἐκκλησία ἅγιοι; Στήν «κοινωνία ἁγίων» ἀνήκουν καί οἱ ἁμαρτωλοί, ἀφοῦ καί αὐτοί εἶναι μέλη τῆς Ἐκκλησίας; Τί εἶναι ἡ ἁμαρτία; Εἶναι ἡ ἀποστασία ἀπό τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἡ ἐν ἔργῳ ἤ λόγῳ ἤ διανοίᾳ διαφοροποίηση ἀπό τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Εἶναι δυνατό νά ἀποφευχθεῖ ἡ ἁμαρτία; «Οὐδείς ἀναμάρτητος», ψάλλει ἡ Ἐκκλησία! Εἶναι ἡ Ἐκκλησία ἁγία ἀπό τά μέλη της;

«Ορθοδοξία καί Ζωή»: Η ενότητα της Εκκλησίας

 

Διάγραμμα – Περίληψη Θέματος ΙΖ΄ τοῦ Θεολογικοῦ Προγράμματος «Ὀρθοδοξία καί Ζωή» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας, περιόδου ΙΣΤ΄, ἔτους 2021-2022. 

Εἰσαγωγικά: Ἡ πίστη στήν Ἐκκλησία εἶναι «ὅρος» ἀπαράβατος (προϋπόθεση) τῆς χριστιανικῆς μας ἰδιότητας, πού συμπριλαμβάνεται στό Σύμβολο τῆς Πίστεως. Ἐκεῖ ὁμολογοῦμε: α) ὅτι πιστεύουμε καί στήν Ἐκκλησία καί β) ὅτι αὐτή ἔχει τέσσερις χαρακτηριστικές ἰδιότητες i) τήν ἑνότητα, ii) τήν ἁγιότητα, iii) τήν καθολικότητα καί iv) τήν ἀποστολικότητα. Ἡ πρώτη ἰδιότητα εἶναι ἡ ἑνότητα: ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία. Τό πρόβλημα τῆς ἑνότητος ἀπασχόλησε τήν Ἐκκλησία ἤδη ἀπό τήν ἀποστολική ἐποχή. Βασική ἐκκλησιολογική ἀρχή ἀπό τή «σύσταση» ἤδη τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἡ ἀλήθεια ὅτι τά μέλη της, ὅσοι ἔχουν βαπτιστεῖ στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ἀποτελοῦν «ἕν Σῶμα», καί ὅτι τό Σῶμα αὐτό εἶναι «αὐτό τοῦτο» τό ἱστορικό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τό Ὁποῖο ἐπεκτείνεται μέσα στόν χρόνο. Ὅπου ὑπάρχουν παρεκκλίσεις ἀπό αὐτή τήν ἀλήθεια, ἐκεῖ ἐμφανίζονται διασπαστικές ἤ αὐτονομιστικές τάσεις. Παράδειγμα, οἱ ἔριδες στήν Ἐκκλησία τῆς Κορίνθου, τίς ὁποῖες θεραπεύει ἐπεμβαίνοντας ὁ ἀπ. Παῦλος (Α΄ Κορ. 1, 10-13). Στήν πρώϊμη μεταποστολική ἐποχή ὁ ἅγ. Ἰγνάτιος Ἀντιοχείας (30-113) ἐπισημαίνει μέ ἔμφαση ὅτι ὁρατά καί οὐσιώδη στοιχεῖα τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἡ (μία) Θεία Εὐχαριστία καί ὁ (ἕνας) Ἐπίσκοπος. Στή δέ ἐποχή τῆς διατυπώσεως τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως (Β΄ Οἰκουμενική Σύνοδος, 381 μ.Χ.) ἡ Ἐκκλησία εἶχε ταλανιστεῖ ἀπό τή μάστιγα τῶν σχισμάτων καί τῶν μεγάλων αἱρέσεων.

«Ορθοδοξία καί Ζωή»: Το Μυστήριο του Χρίσματος

 

Διάγραμμα – Περίληψη Θέματος ΙΣΤ΄ τοῦ Θεολογικοῦ Προγράμματος «Ὀρθοδοξία καί Ζωή» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας, περιόδου ΙΣΤ΄, ἔτους 2021-2022. 

Εἰσαγωγικά: Τό Βάπτισμα θεωρεῖται καί ὄντως εἶναι ἡ «θύρα τῆς Ἐκκλησίας». Ὡστόσο, δέν ἀρκεῖ γιά τήν πλήρη ἔνταξη μας στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἀλλ’ ἀπαιτοῦνται δύο ἀκόμη ἐκκλησιαστικά Μυστήρια: τό Χρίσμα καί ἡ Θεία Εὐχαριστία. Τό πρῶτο εἶναι ὁ ἐνδιάμεσος καί συνδετικός κρίκος μεταξύ Βαπτίσματος καί Εὐχαριστίας, συνδεόμενο περισσότερο μέ τό Βάπτισμα, ἀφοῦ τελεῖται μαζί μέ αὐτό. Τό Χρίσμα παρέχεται στόν Νεοφώτιστο μέ τό ἅγιο Μύρο καί μέ εἰδική Εὐχή ἀμέσως μετά τήν ἔξοδό του ἀπό τήν Κολυμβήθρα τοῦ Βαπτίσματος.